จากนั้นพอมองไปยังต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง ลูกตาของมันก็ฉายแววสยดสยองขลาดกลัว!
พริบตาเดียว กลับเข่นฆ่าขุนนางอมตะ 10 ที่ไม่อ่อนด้อยไปกว่ามัน!
แถมขุนนางอมตะ 10 ทิศที่พลังฝีมือทัดเทียมกับมันนั้น…จวบจนตายยังไม่มีแม้แต่โอกาสจะต้านทาน!
ตัวตนเช่นนี้หากคิดลงมือกับมัน น่ากลัวว่ามันก็คงทำได้แค่ตายอย่างไร้ซึ่งหนทางตอบโต้!
“อะ…อาจารย์อาหมิง”
เมื่อบรรพบุรุษของนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับทั้ง 2 ฟื้นสติ ประมุขนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับ ไป๋หวู่จี้ก็หายจากอาการตกใจแล้วเช่นกัน หลังร่ำร้องด้วยน้ำเสียงเศร้าโศกครั้งหนึ่ง มันก็หันไปมองต้วนหลิงเทียนด้วยความหวาดกลัวเสียขวัญ!
ทำราวกับสิ่งที่มันมองอยู่ไม่ใช่ผู้คน แต่เป็นยมทูตที่พร้อมจะเก็บเกี่ยววิญญาณคนของนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับของพวกมันได้ทุกเมื่อ!
และในสายตาของมัน ต้วนหลิงเทียนก็ไม่ต่างอะไรจากยมทูตจริงๆ!
ต้องทราบด้วยว่าอาจารย์อาของมันคือขุนนางอมตะ 10 ทิศ แต่ต่อหน้าต้วนหลิงเทียน ทำได้แค่ตกตายโดยไร้ซึ่งหนทางตอบโต้!
ต้วนหลิงเทียนร้ายกาจขนาดไหนมันย่อมจินตนาการออกได้ทันที!
‘แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตกึ่งราชาอมตะ ยังไม่อาจฆ่าอาจารย์อาหมิงได้ง่ายดายมิใช่หรือไร…หรือว่า…ต้วนหลิงเทียนมัน เป็นตัวตนขอบเขตราชาอมตะอันทรงพลัง!?’
คิดถึงจุดนี้ลูกตาไป๋หวู่จี้ก็หดลงแทบปิด ความหวาดกลัวที่ฉายบนใบหน้ายิ่งมายิ่งทวีความรุนแรงหนักข้อ
“ตายแล้ว?”
“ท่านบรรพบุรุษโจวหมิง…ถูกฆ่าตายแล้วจริงๆหรือ?”