และในเวลาเดียวกันกับที่อาวุโสหงร้องโหยหวนออกมา ทุกคนในที่นี้ต่างล้วนเห็นกันชัดถนัดตา!
หลังจากที่ต้วนหลิงเทียนโบกมือขวาส่งๆปานปัดแมลงวันนั้น พลังสีม่วงขุมหนึ่งพลันผุดโผล่จากคววามว่างเปล่า โถมถันไปปานเพลิงโหม พริบตาก็กลืนร่างอาวุโสหง ก่อนจะป่นทำรายคนๆหนึ่งให้อันตรธานหายไปในความว่างเปล่า ไร้แม้กระทั่งละอองโลหิต!
เมื่อพลังสีม่วงที่โถมออกไปปานเพลิงโหมอันตรธานหายไป ณ จุดที่เคยมีอาวุโสหงถูกพันธนาการร่างอยู่ ก็หลงเหลือเพียงแหวนพื้นที่วงหนึ่งที่กำลังร่วงตกฟ้าไปอย่างเงียบงัน แต่สุดท้ายมันก็ถูกพลังดูดรั้งขุมหนึ่งฉุดดึงมาเข้ามือต้วนหลิงเทียน
หลังเก็บแหวนพื้นที่ของอาวุโสหงไปแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็ปรายตาเหลือบมองอาวุโสฉีที่ยืนตัวแข็งอีกครั้ง และพอถูกต้วนหลิงเทียนเหลือบมองมา ร่างที่แข็งค้างของอาวุโสฉีก็เริ่มสั่นสะท้านไปด้วยความหวาดกลัว ในแววตาหลงเหลือแต่ความหวาดผวา ไร้ซึ่งความกล้าแม้แต่จะมองหน้าต้วนหลิงเทียนสืบไป
“หลังผ่านไปอีก 3 ลมหายใจ หากยังไม่มีใครไปตามไป๋อวี่ซวนนายน้อยนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับให้ข้า…ข้าจะฆ่าอีกคน”
เมื่อวาจาประโยคดังกล่าวล่วงล้ำผ่านลำคอต้วนหลิงเทียนออกมา คนนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับที่ตกตะลึงสองตาเลื่อนลอยกับเรื่องราวที่พึ่งเกิดขึ้น ก็เสมือนต้องถูกอัสนียามแล้งที่ฟาดผ่าลงมาโดยไร้ซึ่งการตั้งเค้าใดๆ ร่างกายขอพวกมันถึงกับสั่นสะท้านไปด้วยความหวาดกลัวจับใจ!
“ปรมาจารย์โอสถต้วน”
