พอเห็นว่าคนของนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับ ยังคงไม่นำพากับวาจาของต้วนหลิงเทียน อีกทั้งแต่ละคน คำพูดคำจายังกล้าตั้งคำถามถึงพลังฝีมือของต้วนหลิงเทียน! จังหวะนี้เถี่ยไท่เหออดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าไปมาเบาๆ ยังกวาดตามองพวกมันด้วยสายตาเวทนาสงสาร!!
มันรู้สึกเวทนาสงสารเหล่าผู้ที่ไม่รู้เรื่องราวอะไรเลยเหล่านี้อย่างแท้จริง
“เดิมทีข้าก็กังวลอยู่บ้างด้วยไม่รู้จะฆ่าใครก่อนดี…ในเมื่อเจ้ารีบร้อนหาที่ตายนัก เช่นนั้นข้าก็จะให้เจ้าได้สมหวัง!”
แทบจะพร้อมกันกับที่อาวุโสของนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับที่โพล่งคำเย้ยเยาะท้าทายต้วนหลิงเทียนออกมาดังจบคำ สายตาต้วนหลิงเทียนก็เบนไปตกยังร่างของมัน พลางกล่าวออกเสียงเรียบทันที ในแววตายังเริ่มฉายชัดถึงจิตสังหารอำมหิต พาลให้ผู้ที่ชมมองอดรู้สึกหวาดกลัวไม่ได้
และพอต้วนหลิงเทียนกล่าวจบคำ ไม่ทันที่กลุ่มคนของนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับจะทันใดตอบสนองใดๆ
“อ่อคค..”
ไร้ซึ่งการแจ้งเตือนใดๆ กระทั่งไร้ซึ่งร่องรอยใดๆให้สัมผัส ท่ามกลางสายตาของทุกคน อยู่ดีๆอาวุโสของนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับที่ตะโกนท้าทายต้วนหลิงเทียนก่อนหน้า ก็ยกมือขึ้นมากอบกุมลำคำของตัวเอง สีหน้าของมันเริ่มเปลี่ยนไปเป็นแดงฉานปานจะคั้นได้เป็นหยดโลหิต!
สีหน้าของมันยังบิดเบี้ยวแลดูอึดอัด คล้ายกำลังพบพานกับความทรมานเหนือคำบรรยาย!
“นี่มัน…”
“เกิดอะไรขึ้น!?”
…
