“ฟังที่มันพูดเมื่อครู่…มันบอกว่ามาเยี่ยมเยียนนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับเรางั้นรึ?”
“แต่มันเข้ามาที่นี่โดยไม่มีผู้ใดแจ้งเตือนได้อย่างไร เช่นนั้นหมายความว่ามันเข้ามาโดยมิได้รับเชิญ…นี่มันถึงกับกล้าบุกรุกเข้ามาตามอำเภอใจงั้นรึ?”
“เหอะ! ขุนนางอมตะ 7 ดาราที่กล้าหาญนัก!”
“ฟังแล้วดูเหมือนมันจะมาพร้อมต้วนหลิงเทียน หัวหน้าปรมาจรย์โอสถของนิกายอมตะไท่อีผู้นั้น…หรือเป็นเพราะต้วนหลิงเทียน มันถึงได้กล้าหาญชาญชัญขนาดนี้!?”
“เฮอะ! แม้แต่ซุนเชาอดีตปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะระดับสูงอันดับหนึ่ง ของ 6 พื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงใต้ในกาลก่อน ยามมาเยือนนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับเรา ยังต้องรอให้พวกเราเชิญเข้ามาเสียก่อนถึงจะเข้ามาได้! ถึงแม้ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนนจะแทนที่ซุนเชาแล้วกลายเป็นปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะระดับสูงอันดับหนึ่งคนใหม่ แต่มันก็ไม่มีอภิสิทธิ์อันใด ที่จะบุกรุกเข้ามานิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับเราตามอำเภอใจ!!”
…
ทันทีที่เสียงของเถี่ยไท่เหอดังไปทั่วนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับ นอกจากจะทำให้ศิษย์ของนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับตกใจแล้ว เหล่าอาวุโสของนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับยังบังเกิดความไม่พอใจ และคิดว่าต้วนหลิงเทียนกับเถี่ยไท่เหอหยาบคาย ไร้มารยาทสิ้นดี!
“เถี่ยไท่เหอ?”
“แถมต้วนหลิงเทียนผู้นั้นก็มาด้วย?”
“พวกมันมาที่นี่ทำไม?”
