นั่นเพราะเขาพบว่า แหวนที่พี่ใหญ่เผยยื่นส่งมาให้นั้น มันมีกลิ่นอายไม่ต่างอะไรจากยอดสมบัติสวรรค์ที่เขาเคยใช้ อย่างกระบี่นิลสวรรค์ ง้าวเทวะสะท้าน และบรรทัดจักรวาลเลย กลิ่นอายเช่นนี้ชั่วชีวิตเขาไม่มีวันลืมแน่
‘ยอดสมบัติสวรรค์ชิ้นนี้…ต่อให้เป็นไม้ปัดฝุ่นกวาดโลกา ยอดสมบัติสวรรค์ประจำนิกายอมตะสือหัง ที่มู่หรงปิงพบเจอตอนนั้น ยังมีระดับสูงกว่า’
ต้วนหลิงเทียนลอบกล่าว
“พี่ใหญ่เผย…ข้าขอถามท่านได้หรือไม่ ว่านี่เป็นยอดสมบัติสวรรค์ระดับใด?”
ต้วนหลิงเทียนหันไปมองถามชายหนุ่มชุดคลุมขาวด้วยความสงสัย
“ยอดสมบัติสวรรค์? มันเป็นอุปกรณ์อมตะระดับจอมราชัน…”
ชายหนุ่มชุดคลุมขาวกล่าวตอบ
“ระดับจอมราชัน!?”
ต้วนหลิงเทียนเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย เร่งถามสืบต่อ “เท่าที่ข้ารู้มายอดสมบัติสวรรค์…อุปกรณ์อมตะไม่ใช่แบ่งออกเป็นระดับต่ำ ระดับกลาง ระดับสูง และระดับสูงสุดหรอกหรือ?”
“แบ่งเช่นนั้นก็ถูกแล้ว”
ชายหนุ่มชุดคลุมขาวพยักหน้ารับ ค่อยกล่าวสืบต่อออกมาว่า “แต่เจ้ารู้หรือไม่…ว่าในบรรดาอุปกรณ์อมตะระดับสูงสุด ก็ยังมีแบ่งแยกย่อยได้อีก?”
“หืม? อุปกรณ์อมตะระดับสูงสุดยังแบ่งแยกย่อยได้อีกงั้นหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนแปลกใจไม่น้อย จากนั้นค่อยมองชายหนุ่มชุดคลุมขาวพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง “พี่ใหญ่เผย ช่วยกล่าวรายละเอียดของพวกมันให้ข้าฟังได้หรือไม่?”
