“นิกายอมตะสือหังงั้นเหรอ? ข้าเคยได้ยินมาบ้าง…แต่อุปกรณ์อมตะประจำนิกายของพวกมันมีอะไรบ้างข้าไม่รู้รายละเอียดแน่ชัด แต่เอาเป็นว่าข้าเคยได้ยินมาว่านิกายอมตะสือหังมีอุปกรณ์อมตะประจำนิกาย 3 ชิ้น และทั้งหมดมีระดับราชา”
ชายหนุ่มชุดคลุมขาวกล่าว
‘ใช่จริงๆ’
คำตอบของชายหนุ่มชุดคลุมขาวก็ช่วยยืนยันให้รู้ ว่าการคาดเดาของต้วนหลิงเทียนถูกต้อง ไม้ปัดฝุ่นกวาดโลกาที่มู่หรงปิงพบเจอในโลกเล็กของยอดฝีมือนิกายสราญรมณ์วันนั้น เป็นอุปกรณ์อมตะระดับราชาจริงๆ
‘ในอดีตข้าเคยได้ยินผู้เฒ่าหั่วบอก ว่าเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติเป็นอุปกรณ์อมตะที่เหนือกว่า อุปกรณ์อมตะประจำชั้นอย่างพวกกระบี่นิลสวรรค์…ตอนนั้นข้าไม่อาจแยกสูงต่ำได้ชัดเจน มาวันนี้จึงได้รู้ ที่แท้เจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติก็เป็นอุปกรณ์อมตะระดับจักรพรรดิ’
พอนึกถึงเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติขึ้นมา ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงผู้เฒ่าหั่ว และแววตาของเขาก็เริ่มฉายยแววเศร้าหมองออกมาทันที
‘หากผู้เฒ่าหั่วยังอยู่ ข้าคงไม่ต้องเป็นเหมือนแมลงวันไร้หัวแบบนี้…’
ต้วนหลิงเทียนได้แต่ลอบทอดถอนอยู่ในใจ
“พี่ใหญ่เผย”
ครู่ต่อมาต้วนหลิงเทียนก็ดึงสติให้กลับมาอยู่กับเนื้อกับตัว มองไปยังชายหนุ่มชุดคลุมขาวพลางกล่าว “ข้าตกลงกระทำตามเงื่อนไขของท่าน…ข้าจะเข้าไปตามหาแหวน 9 วิญญาณหยินลี้ลับในโลกใบเล็กของราชาอมตะนั่นให้ท่าน ”
