แม้เขาจะถึงขั้นกระอักลิตออกมาสองครั้ง แต่องค์ชาย 13 หลงเฟยอวิ๋นที่อยู่นอกม่านพลังกลับไม่ได้มีอาการตอบสนองใดๆ คล้ายจะไม่เห็นทุกเรื่องราวที่เขาโดนชายหนุ่มชุดขาวทำร้าย ยิ่งไม่เห็นฉากที่เขากระอักโลหิต เพียงมองมาทางนี้ด้วยสายตาสงสัยเฉยๆ
หากเห็นเกรงวว่าหลงเฟยอวิ๋นคงไม่อาจเฉยอยู่แบบนี้ได้
จึงทำให้เขารู้ว่า
ม่านพลังที่อีกฝ่ายพึ่งกางกั้น ไม่เพียงแต่จะปิดกั้นเสียง แต่ดูเหมือนจะมีพลังลวงตาบางอย่าง ทำให้ผู้ที่อยู่ด้านนอกอย่างหลงเฟยอวิ๋นไม่ทราบว่าที่แท้เกิดอะไรขึ้น
นอกจากนั้นชายหนุ่มชุดขาวอาศัยเพียแผ่พุ่งพลังออกมาอย่างไร้เรื่องราวจากร่าง ก็เล่นงานเขาได้ง่ายๆ ราวกับหากคิดฆ่าเขาขึ้นมา ก็อาศัยเพียงหนึ่งห้วงคิดเท่านั้น ไหนเยเขาจะยังไม่ตื่นตระหนกทั้งหวาดกลัวได้…
“ข้าเป็นใครมันไม่สำคัญหรอก…”
ได้ยินคำถามของต้วนหลิงเทียน ชายหนุ่มชุดขาวพียงเอ่ยตอบอย่างไม่รีบไม่ร้อน “ที่สำคัญก็คือเจ้ายังต้องการ ‘เร้นกลิ่นอาย’ ของข้ารึเปล่า…”
ต้วนหลิงเทียนไม่ได้ตอบคำถามนี้ของชายหนุ่มชุดขาวทันที เลืกจะย้อนถามออกไปเสียงหนัก “อาศัยพลังฝีมือระดับนี้ของท่าน คิดจะชิงผลึกเทพไป พวกเราก็ไม่มีปัญญาหยุดได้…ดูเหมือนว่าไม่จำเป็นที่จะต้องนำยอดสมบัติสวรรค์ระดับกลางนั่นมาแลกเลยนี่?”
ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนไม่ทราบว่าพลังฝีมือของชายหนุ่มชุดขาวร้ายกาจขนาดไหน
อย่างไรก็ตามเขามั่นใจได้เรื่องหนึ่ง
