ต้วนหลิงเทียนอยากจะถามชายหนุ่มชุดขาวว่าตกลง เพื่อแลกกับ ‘เร้นกลิ่นอาย’ แล้ว เขาต้องทำอะไร ทว่าชายหนุ่มในชุดขาวกลับบขัดจังหวะเขาอีกครั้ง “เจ้าเรียกข้าว่า พี่ใหญ่เผย เหมือนที่เฟยอวิ๋นเรียกเถอะ”
“ได้ พี่ใหญ่เผย”
ต้วนหลิงเทียนรีบขานรับห้วนๆ ค่อยถามต่อว่า “พี่ใหญ่เผย…องค์ชาย 13 บอกข้าว่า เร้นกลิ่นอาย ของท่านมอบให้ข้าก็ได้ แต่ท่านมีเงื่อนไขบางอย่าง…ในเมื่อกระทั่งผลึกเทพท่านยังไม่สนใจ แล้วเงื่อนไขที่ท่านกล่าวถึงคืออะไรกันแน่?”
“ข้าคิดให้เจ้าไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง และนำของบางอย่างมาให้ข้า…”
ชายหนุ่มในชุดขาวกล่าว
“หืม?”
ได้ยินคำตอบขอชายหนุ่มชุดขาว ต้วนหลิงเทียนอดสงสัยไม่ได้ “พี่ใหญ่เผย อาศัยพลังฝีมือระดับนี้ของท่าน คิดอยากได้อะไร ก็คงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับท่านกระมัง?”
“สถานที่ๆข้าพูดถึงมันจำเพาะเจาะจงอยู่บ้าง…คนที่มีอายุเกินร้อยปีจะเข้าไปไม่ได้”
ชายหนุ่มชุดขาวตอบ
“คนที่มีอายุเกินร้อยปีแล้วจะเข้าไปไม่ได้!?”
ต้วนหลิงเทียนตกใจ
“ใช่”
ชายหนุ่มชุดขาวพยักหน้ารับ ค่อยกล่าวอธิบายต่อว่า “สถานที่ๆข้าพูดถึงง มันก็เกี่ยวข้องกับการประลองใหญ่ในแดนร้างที่ 3 นิกายอมตะใหญ่ร่วมกันจัดนั่นล่ะ…และเหตุผลเดียวที่พวกมันกำหนดอายุขัยของผู้เข้าร่ววมการประลองใหญ่คราวนี้ว่าไม่ให้เกินร้อยปี ก็เพื่อคิดส่งทั้งหมดเข้าไปในสถานที่แห่งนั้น แล้ววนำสมบัติกลับมาให้พวกมัน”
