หากมีพลังอำนาจเหนือกว่า แล้วชายหนุ่มชุดม่วงนั่นเอ่ยปากกับอาวุโสของมันสักคำ ไม่แน่อาจจะกดดันจนทางนิกายอมตะหลงหวู่ได้ ถึงตอนนั้นเกิดกำหนดตัวน้อง 13 มันให้เป็นองค์ชายรัชทายาทสืบทอดบัลลังก์ขึ้นมา มันจะทำอย่างไรได้?
นั่นไม่ใช่สิ่งที่มันอยากจะเห็นแม้แต่น้อย!
“องค์ชาย 7 …ข้าน้อย…ข้าน้อยก็มิทราบเลยขอรับ”
ผู้ดูแลโรงประมูลสกุลเหนียนได้แต่ยิ้มขื่นขม ตอบคำเสียงอ่อนตาละห้อย “อย่างไรก็ตาม ข้าเชื่อว่าครั้งนี้ที่องค์ชาย 13 เสด็จมาเยือนโรงประมูลของเรา ไม่พ้นมาเพื่อพบปะกับชายหนุ่มชุดม่วงผู้นั้นโดยเฉพาะ!”
“เฮอะ! เรื่องนี้ข้ายังต้องให้เจ้าบอกอีกรึไง!”
หลงฉิงอวิ๋นหันไปมองผู้ดูแลโรงประมูลสกุลเหนียนด้วยสายตาเยียบเย็นพลางตะคอกคำหัวเสีย จากนั้นก็มองไปยังปลายถนนหน้าโรงประมูล ครุ่นคิดไปด้วยใจกังวล ‘เจ้าผู้แซ่ต้วนคนนั้น กับน้อง 13 ไฉนแลดูสนิทกันนักล่ะ..’
‘และเท่าที่ข้ารู้มาถึงแม้พี่ 4 จะถามชื่อเจ้านั่น มันก็ไม่แม้จะเอ่ยบอกด้วยซ้ำ’
‘บางที…เรื่องนี้ข้าต้องเอาไปหารือกับพี่ 4 แล้ว’
ในขณะที่หลงฉิงอวิ๋นกลับจากโรงประมูลสกุลเหนียนโดยมีชายชราในชุดคลุมลมดำที่สะบักสะบอมเดินประกบตามหลัง และมุ่งหน้าไปยังวังองค์ชาย 4 เพื่อหารือเรื่องนี้นั้น
ทางด้านพวกต้วนหลิงเทียน ก็กลับมาถึงโรงเตี๊ยมหลิวเหนียนเรียบร้อย
“น้องต้วน พวกเราจะคอยท่านกับสหายอยู่ที่นี่”
