ด้วยได้ยินคำยืนยันเป็นมั่นเหมาะของชิวหลิง ใจหลงเฟยอวิ๋นก็สะท้านไปทันใด ขณะเดียวกันมันก็เริ่มสงบสติอารมณ์ลง
และพอหันไปเห็นสีหน้ามีโทสะของต้วนหลิงเทียน และสัมผัสได้ถึงความโกรธของฮ่วนเอ๋อ หลงเฟยอวิ๋นก็เร่งกล่าวขอขมาซ้ำๆเป็นการใหญ่ ยังขอให้ชิวหลิงขอโทษอย่างจริงใจ และสิ่งนี้ทำให้ฮ่วนเอ๋อค่อยๆหายโกรธ สีหน้าต้วนหลิงเทียนเองก็ค่อยๆหวนคืนสู่ปกติ
“น้องต้วน…ท่าน…ท่านสะดวกจะเข้าร่วมนิกายอมตะหวู่หลงจริงๆหรือ?”
หลังออกจากโรงเตี๊ยมหลิวเหนียนจนเดินทางมาถึงด้านหน้าพระราชวังหลวงแล้ว หลงเฟยอวิ๋นที่เงียบมาตลอดทาง ก็อดไม่ได้ที่จะหันไปถามต้วนหลิงเทียนด้วยสีหน้าประหม่า
ตอนที่อยู่ในโรงประมูลสกุลเหนียน มันเริ่มมั่นใจว่าต้วนหลิงเทียนสมควรไร้ภูมิหลังความเป็นมายิ่งใหญ่อะไร เพราะเห็นได้ชัดจากความต้องการเคล็ดอมตะขั้นลี้ลับรวมถึงเคล็ดอมตะขั้นปฐพี…
ล้อกันเล่นหรือไร?
คนที่มีภูมิหลังความเป็นมายิ่งใหญ่ไฉนจะมาสนใจเคล็ดอมตะขั้นลี้ลับกับปฐพีได้?
ทว่าตอนนี้จากคำยืนยันก่อนหน้าของชิวหลิงที่โรงเตี๊ยม
สตรีในชุดขาวข้างกายต้วนหลิงเทียนนั้น กลับเป็นถึงยอดเซียนอมตะขั้นลี้ลับที่มีอายุไม่ถึงร้อยปี!!
คราวนี้มันอดไม่ได้ที่จะกลับมาสงสัยอีกครั้ง ว่าต้วนหลิงเทียนกับสตรีชุดขาวอาจมีพื้นเพความเป็นมายิ่งใหญ่สุดที่มันจะหยั่งถึงได้จริงๆ!
