“ข้าไม่ได้ว่างพอจะทำอะไรพรรค์นั้น”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวพลางยักไหล่
ที่เขามาประเทศอมตะเถิงหลงนั้น เขาแค่มาพักอาศัยเป็นการชั่วคราว หากเขากำหนดเป้าหมายใหม่ที่จะไปต่อได้แล้ว…เขาก็จะออกเดินทางทันที!
เพราะสำหรับเขาแล้ว อย่าว่าแต่ประเทศอมตะเถิงหลงเลย ให้เป็นแดนร้างอะไรที่ว่า ก็ไม่ต่างอะไรจากจุดเริ่มต้นของเขาในแดนสวรรค์หลิงหลัวเทียนแห่งนี้ เขาคิดจะออกจากเขตอำนาจของแดนร้าง ขวนขวายไปยังดินแดนที่สูงยิ่งขึ้น เพื่อยกระดับพลังฝึกปรือของเขาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
เขามีเวลาแค่พันปีเท่านั้น…
หลังผ่านพ้นไปพันปี หากพลังฝีมือของเขายังไม่สูงพอจะถล่มได้ทั้งแดนสวรรค์เพียงลำพังดั่งผู้ยิ่งใหญ่เสมอฟ้าดิน เช่นนั้นถึงแม้เขาจะบุกไปถึงดินแดนแห่งทวยเทพที่ตระกูลเซี่ยตั้งอยู่ เขาก็ไร้ซึ่งกำลังจะช่วยเหลือภรรยาอย่างเค่อเอ๋อให้หลุดพ้นบ่วงที่เรียกว่า ‘ตระกูล’ รวมถึงช่วยชีวิตญาติสนิทมิตรสหายทั้งหมดของเขาจากน้ำมืออวิ๋นชิงเหยียน!
แม้เขาจะขึ้นมายังหลิงหลัวเทียนแห่งนี้ได้ไม่ถึง 10 ปี และสามารถบรรลุระดับพลังขนาดนี้ได้…
แต่เขารู้ดีแก่ใจ
ว่านี่มันแค่ก้าวแรกเท่านั้น! หนทางเบื้องหน้ายังอีกยาวไกลนัก และยิ่งมายิ่งมีอุปสรรคขวากหนามมากขึ้นทุกขณะ!
เนื่องเพราะยิ่งด่านพลังฝึกปรือสูงขึ้นมากเท่าไหร่ ความก้าวหน้าก็ยิ่งยากเย็นขึ้นเท่านั้น!
