หลังจากนั้นดวงตาของหลงเฟยอวิ๋นก็คล้ายจะเปล่งแสงสว่างขึ้นวาบหนึ่ง เอ่ยออกเสียงขรึม “เท่าที่ข้าทราบมา ดูเหมือนน้องต้วนท่านจะมาจากนิกายอมตะนอกแดนร้าง แต่ข้าสงสัยนักว่าไยน้องต้วนถึงได้ให้ความสนใจกับเคล็ดอมตะขั้นลี้ลับด้วยเล่า หรือเคล็ดอมตะขั้นลี้ลับอย่าง ‘ทมิฬลี้ลับรวมผสาน’ มีความลับยิ่งใหญ่อันใดซุกซ่อนอยู่?”
ตอนนี้ในใจหลงเฟยอวิ๋นมีข้อสันนิษฐานประการหนึ่ง
ชายหนุ่มในชุดม่วงเบื้องหน้า แท้จริงแล้วไร้ซึ่งภูมิหลังยิ่งใหญ่อันใดทั้งสิ้น และเพียงแค่เสแสร้งแสดง ทำเป็นวางมาดยอดฝีมือลึกลับความเป็นมาใหญ่โตปั่นหัวพี่ 4 ของมัน ให้บังเกิดอาการคิดเขวี้ยงมุสิกริ่งเกรงภาชนะเสียหาย เพื่อจบเรื่องราวความบาดหมางที่ลงมือสอนบทเรียนคุณหนู 4 กลางถนนโดยเฉพาะ!
“เจ้าหนุ่มนี่ ยังมีอายุมิถึงร้อยปีจริงๆ…”
ขณะเดียวกันกับที่หลงเฟยอวิ๋นกำลังคุร่นคิดถึงความเป็นไปได้เรื่องนี้ เสียงผ่านพลังของชายวัยกลางคนด้านหลัง ก็ดังขึ้นในหู
ด้วยความที่ชายวัยกลางคนเป็นถึงยอดฝีมือขอบเขตยอดเซียนอมตะขั้นสวรรค์ สำนึกเทวะของมันย่อมทรงพลังสุดที่ต้วนหลิงเทียนในตอนนี้จะหยั่งถึง
เช่นนั้นยามสำนึกเทวะของมันแผ่ซ่านออกมาตรวจสอบ ต้วนหลิงเทียนก็ไม่อาจรู้ตัวแม้แต่น้อย
