คิ้วโค้งดั่งขนนกกับดวงตาที่ใสราวทะเลสาบกระจก ด้วยผิวขาวเนียนในชุดคลุมยาวสีขาวบริสุทธิ์ ทั้งทั่วร่างให้ความรู้สึกสูงส่งไม่อาจจับต้อง นางจึงดูไม่ต่างอะไรจากเทพธิดาที่ลงมาเที่ยวเล่นในแดนมนุษย์เลย
โดยเฉพาะใบหน้างดงามไร้ที่ติของนาง ราวกับภาพวาดที่จิตรกรเทพทุ่มชีวิตรังสรรค์ขึ้น!
ไม่ว่าจะเป็นหนานกงเจิ้งก็ดีหรืออาวุโสทั้ง 2 ของตระกูลหนานกงก็ดี ไม่มีใครเคยคิดเคยฝัน…
ว่าพวกมันที่ใช้ชีวิตมานานหลายพันปีจนชืดชากับความงามของสตรีจนใจสงบนิ่งดั่งผิวน้ำไปแล้ว…วันนี้กลับอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงกับความงามของสตรีในม่านแสง ทั้งยังบังเกิดความรู้สึกเสมือนถูกล่อลวงให้หลงใหลขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว
“ไม่คิดเลยจริงๆว่าใต้หล้ายังคงมีสตรีที่งดงามถึงเพียงนี้ดำรงอยู่…ไม่น่าแปลกใจเลยที่ไฉนนายน้อยลี่ กับเจ้าหนูทั้ง 2 นั่นถึงอดใจไม่ไหว”
“หากเป็นข้าตอนยังเยาว์…ก็เกรงว่าจะทนไม่ไหวเช่นกัน”
หลังอาวุโสทั้ง 2 ของตระกูลหนานกงดึงสติกลับมาได้ พวกมันก็พากันถอนหายใจออกมาดังเฮือก
หนานกงเจิ้งเองก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
ถึงตอนนี้มันไหนเลยจะไม่เข้าใจ ว่าที่แท้เป็นเพราะอะไร?
“ไม่รู้ว่า…ชายหญิงคู่นี้ที่แท้เป็นใครกันแน่!”
อาวุโสทั้ง 2 ของตระกูลหนานกงกล่าวออกด้วยนน้ำเสียงเปี่ยมแค้น
“ไม่ว่าพวกมันจะเป็นผู้ใด…แต่เมื่อกล้าฆ่าคนของตระกูลหนานกงข้า ข้าไม่มีวันปล่อยพวกมันไปแน่!”
หนานกงเจิ้งกล่าวอาฆาตเสียงหนัก
