ฮ่วนเอ๋อย่อมนึกถึงคนของตระกูลหนานกง ที่เข่นฆ่าทิ้งไปทั้ง 4 ก่อนที่จะมาถึงเมืองนี้ได้
“ใครบอกฮ่วนเอ๋อไม่ได้หินอมตะของพวกมันล่ะ หลังจากที่พวกมันถูกฮ่วนเอ๋อฆ่าตายแล้ว ก็ยังเหลือแหวนพื้นที่ของพวกมันอยู่…ข้าเก็บแหวนพื้นที่พวกนั้นไว้ให้ฮ่วนเอ๋อแล้วอย่างไรเล่า”
“ฮ่วนเอ๋อ หรือว่าเจ้ายังไม่รู้จักแหวนพื้นที่งั้นเหรอ?”
…
เมื่อตระหนักได้ว่าฮ่วนเอ๋อกระทั่งเรื่องพื้นฐานยังไม่รู้ และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแหวนพื้นที่เป็นอย่างไร ต้วนหลิงเทียนก็ค่อยๆอธิบายเรื่องราวให้นางฟังอย่างอดทน ก่อนที่จะสอนนางถึงการผูกพันธะครองแหวนรวมถึงการยกเลิกพันธะ จากนั้นยังสอนเรื่องการใช้สำนึกเทวะส่องภายใน
ขณะเดียวกับที่เขากำลังสอนเรื่องนี้ ต้วนหลิงเทียนก็หยิบแหวนพื้นที่ออกมาให้ฮ่วนเอ๋อ
“ฮ่วนเอ๋อลองทำดู ในแหวนวงนี้ข้าใส่หินอมตะระดับสูงไว้แสนก้อน…ลองมองข้างในดูสิ”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ได้ๆ”
หลังจากที่รับแหวนพื้นที่มาผูกพันธะแล้ว ฮ่วนเอ๋อก็ลองส่องภายในแหวนจนพบหินอมตะมากมาย ทำให้นางรู้สึกถูกใจนัก เอาแต่จ้องของเล่นใหม่อย่างแหวนพื้นที่ไม่วางตา ราวกับตอนนี้แหวนพื้นที่วงนี้มีค่ามากกว่าต้วนหลิงเทียนเสียอีก
“เอาล่ะ คุณชายกับคุณหนูกรุณารอที่นี้ ข้าจะไปตามท่านพ่อ…”
หลังฉีโหยวจัดแจงให้ต้วนหลิงเทียนเข้ามานั่งรอในห้องรับแขกเรียบร้อย มันก็รีบร้อนจากไปทันที
