ผู้นำตระกูลลู่คร้านจะรับฟังความเห็นของอาวุโสคนอื่นๆ มันเลือกที่จะถามความเห็นของบรรพบุรุษที่มีลำดับอาวุโสสูงสุดโดยตรง
เพราะตราบใดที่บรรพบุรุษผู้นี้ตัดสินใจ ก็ไม่มีใครกล้าขัด
“ข้ากับบิดาเจ้าจะไปเยือนตระกูลฉีพร้อมเจ้า…หากฆาตกรยังไม่ออกจากบ้านสกุลฉี ข้าจะฆ่ามันล้างแค้นให้กับลูกชายของเจ้า แต่ถ้าเจ้านั่นมันออกจากสกุลฉีไปแล้ว ข้าจักให้ทางสกุลฉีชี้แจง…แต่ถึงตอนนั้นข้าเกรงว่าเรื่องนี้อาจไม่ได้ผลอันใด เจ้าต้องเตรียมใจไว้ด้วย”
บรรพบุรุษตระกูลลู่กล่าว
“ข้าทราบ”
ผู้นะตระกูลลู่ได้แต่พยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มขื่นขม
มันรู้ดีแก่ใจ ครั้งนี้ไม่ต้องพูดถึงเรื่องไม่มีหลักฐานว่าตระกูลฉีสมรู้ร่วมคิดกับฆาตกรฆ่าลูกชายมันด้วยซ้ำ ต่อให้มีหลักฐานว่าตระกูลฉีสมรู้ร่วมคิดกับฆาตกรจัดฉากฆ่าลูกกชายมันจริง แต่ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะรบแตกหักกับตระกูลฉี เพียงเพราะการตายของลูกชายมันคนเดียว
เพราะเมื่อพวกมันสองตระกูลใหญ่รบรากันถึงขั้นแตกหักจริง ก็รังแต่จะแพ้พ่ายไปด้วยกันทั้งคู่
ถึงตอนนั้นไม่พ้นต้องมีมือที่ 3 มารอชุบมือเปิบ ซ้ำเติมพวกมันที่บาดเจ็บแน่!
นั่นเป็นอะไรที่ทั้งสกุลลู่ของมันและสกุลฉีไม่อยากจะเห็น
