ได้ยินคำพูดของฮ่วนเอ๋อ คนสุลฉีทั้ง 5 ถึงกับตะลึงตาตั้ง
“ใต้เท้า…ข้า…ข้า…”
ผู้นำตระกูลฉีที่คุกเข่าเบื้องหน้าฮ่วนเอ๋อ เร่งเงยหน้าขึ้นมากล่าววาจาตะกุกตะกัก แต่ไม่รู้จะพูดอย่างไรดี ร่างมันตอนนี้สั่นระริกราวลูกนกตกน้ำ
ตอนนี้มันคิดเพียงว่า ใช่ยอดเซียนอมตะคิดหาเรื่องเข่นฆ่าพวกมันอยู่หรือไม่?
เพราะสุดท้ายแล้ว เรื่องที่หินอมตะระดับสูงสุด 1 ก้อนมีค่าเทียบได้กับหินอมตะระดับสูง 10 ก้อน ถือเป็นเรื่องพื้นฐานที่รู้กันทั้งระนาบเทวโลก…
“ผู้นำตระกูลฉีอย่าได้กังวลไป…นางแค่ไม่รู้ว่าหินอมตะระดับสูงสุด 1 ก้อนมีค่าเทียบเท่ากับหินอมตะระดับสูง 10 ก้อน…”
จนเมื่อต้วนหลิงเทียนกล่าวบอกออกมา ผู้นำตระกูลฉีพอได้ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก หากแต่ในใจยังรู้สึกเหลือเชื่อนัก จะเป็นไปได้อย่างไรที่ตัวตนขอบเขตยอดเซียนอมตะ กลับไม่ทราบแม้แต่เรื่องที่หินอมตะระดับสูงสุด 1 ก้อนเท่ากับหินอมตะระดับสูง 10 ก้อน?
เพราะในความคิดของมัน สิ่งนี้มันเป็นเรื่องพื้นฐานดั่งสามัญสำนึกของทุกคนบนระนาบเทวโลกด้วยซ้ำ…
“ฮ่วนเอ๋อ…”
ต้วนหลิงเทียนหันไปมองฮ่วนเอ๋อด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน พลางอธิบายมูลค่าของหินอมตะชนิดต่างๆออกมาให้นางรับทราบ…
