ตอนที่ 2,707 : ให้เจ้าดูคนเดียว…
“ฮ่วนเอ๋อ…เจ้าสวมผ้าคลุมหน้าเอาไว้จะดีกว่า”
ต้วนหลิงเทียนหันไปมองฮ่วนเอ๋อ ค่อยกล่าวออกมาอย่างทอดถอนใจ
ด้วยรูปโฉมงดงามแบบนี้ ไม่ต่างอะไรจากน้ำหวานดอกไม้แม้แต่น้อย…หากไม่ปกปิดเอาไว้ ไม่ทราบจะล่อลวงแมลงให้มารุมตอมดอมดมอย่างบ้าคลั่งอีกเท่าไหร่…
“ทำไมล่ะ?”
ฮ่วนเอ๋อแลดูไม่ค่อยจะชอบใจสักเท่าไหร่
“หากฮ่วนเอ๋อไม่สวมผ้าคลุมหน้าไว้…ฮ่วนเอ๋อก็จะเจอคนน่ารำคาญแบบเมื่อกี้มาหาเรื่องไม่หยุด”
ต้วนหลิงเทียนได้แต่กล่าวออกไปอย่างจนปัญญา
เขาไม่อยากเป็นจุดสนใจผู้คนมากนัก อีกทั้งตอนนี้เขายังถูกยอดฝีมือของนิกายสือหังเซียนตามล่าอยู่ หากยอดฝีมือนิกายสือหังเซียนคนนั้นรู้ว่าข้างกายเขามี ‘บ่อเกิดเภทภัย’ ติดสอยห้อยตามอยู่แบบนี้ ต้องหาเขาเจอได้ง่ายๆแน่
เพราะสุดท้ายแล้วไม่ทราบจะมีฝูงผีเสื้อหรือแมลงมากมายเท่าไหร่ ที่จะมารุมตอมอย่างบ้าคลั่ง…
เมื่อเกิดเรื่องเช่นนั้นจนเป็นจุดสนใจขึ้นมา ยอดฝีมือนิกายสือหังเซียนคนนั้นจะมากจะน้อยต้องบังเกิดความสนใจ สุดท้ายก็ไม่พ้นคลำเถาวัลย์หาต้นเช่นเขาจนเจอ…
“มาเท่าไหร่ ก็ฆ่ามันเท่านั้นล่ะ”
ฮ่วนเอ๋อตอบอย่างไร้แยแส
เรียกว่าท่าทางของฮ่วนเอ๋อตอนนี้ เสมือนนางมารน้อย ที่ฆ่าคนได้ง่ายกว่ารับประทานอาหาร…
“ฮ่วนเอ๋อ…หากเจ้าไม่สวมผ้าคลุมหน้าเอาไว้ ต่อไปก็ไม่ต้องตามข้ามาแล้ว”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกเสียงเข้มดุ!
