แต่ต้นจนจบสายตาของหญิงชราไม่เคยละออกจากตาของฉินอวี่เลย นางพยายามมองหาพิรุธ และอาการผิดปกติไม่ว่าจะเล็กน้อยเพียงใดก็ตาม…
อย่างไรก็ตาม นางพบว่า…
ถึงแม้ตอนนี้นางจะจี้ถามก็แล้ว ใช้พลังกดดันก็แล้ว แต่ฉินอวี่ยังไม่เผยอาการผิดปกติและพิรุธใดๆออกมาให้เห็นเลย
เรื่องนี้ทำให้ในใจนางบังเกิดความหวาดหวั่นขึ้นมาประการหนึ่ง
‘เจ้าหนุ่มนั่น…หรือมันจะพึ่งขึ้นมายังหลิงหลัวเทียนได้ไม่ถึง 5 ปีจริง?’
‘หากนี่เป็นเรื่องจริง…มิใช่ว่าภูมิหลังของมัน สมควรยิ่งใหญ่สุดที่นิกายสือหังเซียนของเราจะต้านทานได้หรือไร?’
ไม่ใช่ว่านางจะปักใจเชื่อ ว่าใต้หล้าจะไม่มีอัจฉริยะที่พึ่งขึ้นมาหลิงหลัวเทียนไม่ถึง 5 ปี แต่พลังฝีมือบรรลุถึงขอบเขตต้าหลัวจินเซียนอยู่เลยจริงๆ เพียงแต่อัจฉริยะที่มีพรสวรรค์อันน่ากลัวถึงระดับนั้น ให้มองไปทั่วระนาบเทวโลกทั้งมวลก็หาได้ยากยิ่งนัก!
อัจฉริยะเยี่ยงปีศาจเช่นนั้น ปกติแล้วตอนที่ยังอยู่ในระนาบโลกียะ สมควรได้รับสืบทอดมรดกจากขุมพลังอันยิ่งใหญ่ในระนาบเทวโลกโดยบังเอิญ โดยที่เดิมทีก็เป็นชนชั้นสุดยอดอัจฉริยะมากพรสวรรค์อยู่แล้ว
เนื่องเพราะมีคนไม่น้อยในระนาบโลกียะที่บังเอิญได้รับมรดกจากยอดคนในระนาบเทวโลก หากแต่แม้จะขึ้นมายังระนาบเทวโลกได้โดยที่อายุไม่ถึงร้อยปี แต่ก็ไม่อาจบรรลุถึงขอบเขตต้าหลัวจินเซียนได้ในเวลาแค่ 5 ปี…
