ตอนที่ 2,700 : ยันต์หลบหนีเงาว่างเปล่า
“ท่านผู้อาวุโส ข้าไม่ได้โกหกท่านแม้ครึ่งคำ…”
เผชิญหน้ากับสายตาที่มองจ้องมาด้วยความเย็นชาของหญิงชรา ฉินอวี่ได้แต่คลี่ยิ้มขื่นขมเผยความจนปัญญา “ต้วนหลิงเทียนนั้น เป็นคนที่พึ่งขึ้นสวรรค์มายังหลิงหลัวเทียนแห่งนี้ได้ไม่ถึง 5 ปีจริงๆ…เรื่องนี้ข้าขอยืนยันด้วยชีวิต!”
กล่าวถึงท้ายประโยคสีหน้าของฉินอวี่ก็เต็มไปด้วยความจริงจังนัก
หญิงชราหยีตามองเพ่งทุกอิริยาบทของฉินอวี่ ด้วยพยายามมองหาอาการผิดปกติจากการโกหก ทว่านางกลับไม่พบอาการใดๆเลย แต่ต้นจนจบฉินอวี่มองสบตานางด้วยความแน่วแน่มั่นใจ ไม่มีความรู้สึกหวั่นไหวแม้แต่น้อย
เรื่องนี้จึงทำให้นางสงสัยไม่น้อย…
เรื่องที่ฉินอวี่กล่าว…เป็นความจริง?
“แม่เฒ่า ท่านรู้จัก…มู่หรงปิงสินะ?”
และในขณะที่หญิงชรามองจ้องฉินอวี่ด้วยความสงสัยเต็มใจ ต้วนหลิงเทียนก็เพ่งตามองถามหญิงชราเสียงเข้ม
มู่หรงปิง!
และทันทีที่ต้วนหลิงเทียนถามเรื่องนี้ ลูกตาหญิงชราก็หดเล็กลงโดยพลัน นางละสายตาออกจากร่างฉินอวี่หันกลับมามองจ้องต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาปานฟ้าฟาด กล่าวเย้ยเยาะออกมาว่า “ดูเหมือนเจ้าก็ยังมิได้โง่งมนี่ รู้แล้วหรือว่าคุณหนูมู่หรงปิงมาจากนิกายสือหังเซียน?”
“เช่นนั้นเจ้าคงพอใจได้แล้วกระมัง…เพราะอย่างน้อยๆเจ้าก็ไม่ได้ตายเป็นผีโง่งม!”
ประโยคสุดท้ายของหญิงชรา ขณะกล่าวเจตนาฆ่าฟันก็ปะทุออกมาอย่างไม่คิดจะห้าม!
