ด้านต้วนหลิงเทียนแม้จะได้ยินเสียงซุบซิบแต่เขาก็ไม่ได้สนใจอะไร แต่ทว่าในขณะที่เขากำลังจะถามหญิงชราให้รู้ชัดว่าที่แท้ใช่เป็นมู่หรงปิงส่งนางมาหรือไม่นั้นเอง…
“ท่านผู้อาวุโส…”
เมื่อสัมผัสได้ถึงความตั้งใจจะฆ่าต้วนหลิงเทียนให้ตายอย่างแน่วแน่ไม่แปรผันของหญิงชรา ฉินอวี่ก็รู้สึกหมดแรง หากแต่มันยังพยายามกล่าวออกมาเป็นครั้งสุดท้าย “เรื่องนี้ท่านใช่เข้าใจอะไรผิดพลาดไปหรือไม่…ประมุขนิกายของท่านไฉนถึงมามีความบาดหมางกับสหายของข้าคนนี้ได้?”
“เพราะเท่าที่ข้าทราบมา สหายของข้าคนนี้มิใช่คนระนาบเทวโลกแต่กำเนิด แต่เป็นคนจากระนาบโลกียะที่พึ่งขึ้นสวรรค์มายังหลิงหลัวเทียนของพวกเราไม่ถึง 5 ปีด้วยซ้ำ…”
“เช่นนั้นตามหลักเหตุผลแล้ว สหายของข้าคนนี้มิน่าจะไปมีเรื่องมีราวอะไรกับขุมพลังระดับสูงของพวกท่านได้เลยมิใช่หรือ?”
ฉินอวี่คิดไม่ออกจริงๆ
ว่าต้วนหลิงเทียนที่เป็นคนที่พึ่งขึ้นสวรรค์มาได้ไม่ถึง 5 ปีด้วยซ้ำ จะไปมีเรื่องผิดใจกับตัวตนระดับประมุขนิกายสือหังเซียนได้อย่างไร?
เพราะสุดท้ายแล้วความแตกต่างระหว่างทั้ง 2 ก็กว้างใหญ่สุดไพศาลเหลือเกิน เรียกว่าไม่น่าจะมาบรรจบพบเจอกันได้ด้วยซ้ำ!
“ขึ้นสวรรค์มายังหลิงหลัวเทียนได้ไม่ถึง 5 ปี?”
ทันทีที่คำพูดของฉินอวี่ดังจบคำ ไม่เพียงแต่ลูกตาของหญิงชราจะหดหยีลง ใบหน้าของนางยังฉายอาการตกตะลึงยากจะเชื่อ!
แม้แต่อ๋องฉินกับอ๋อง 3 ก็พากันตะลึงไม่น้อย
“ห๊ะ? อะไรนะ?”
