“เจ้าอย่าได้ลืมเลือนไป…การพนันครานี้เจ้าเป็นคนต้นคิด! หาใช่อาวุโสกิตติมศักดิ์เทียนหลิงของพวกเราริเริ่มขึ้นมาไม่!!”
“อีกทั้งตอนที่อาวุโสกิตติมศักดิ์เทียนหลิงของพวกเราเผยทีท่าว่าจะพนันกับเจ้า มิใช่เจ้าเองหรอกหรือที่ลิงโลดออกหน้าออกตา ทำราวกับหินอมตะระดับสูง 50,000 ก้อนอยู่ในกำมือของเจ้าแล้ว? ไฉนตอนนั้นเจ้าไม่ร่ำร้องออกมาแต่แรกเล่าว่าการพนันครานี้ไม่ยุติธรรม?”
“มาตอนนี้ พอเจ้าได้รับทราบว่าที่แท้อาวุโสกิตติมศักดิ์เทียนหลิงก็คือต้วนหลิงเทียน และรู้ว่าตัวเองกำลังจะแพ้พนันเข้าหน่อย…ก็รีบออกมาร่ำร้องหาความเป็นธรรมปานคนคลั่ง? เพ่ย! ไม่เป็นธรรมกับมารดาเจ้า! ลองหันไปถามผู้อื่นดู…ว่ามีใครคิดว่าเรื่องนี้มันไม่ยุติธรรมกับเจ้าบ้าง!?”
กล่าวถึงท้ายประโยคสีหน้าแววตาของหวงกวงจี๋ก็เผยความเย้ยเยาะโจวอันนัก ยังเริ่มหันไปมองผู้คนบนอัฒจันทร์ที่นั่งพิเศษรอบๆทันที
“สหายทุกท่าน…ในที่นี้มีผู้ใดรู้สึกว่าการพนันครานี้ไม่ยุติธรรมบ้าง? มีสหายท่านใดคิดว่าการพนันคราวนี้สมควรเป็นโมฆะบ้าง?”
ถึงแม้หวงกงจี๋เองก็ไม่อาจทราบได้ว่าไฉนต้วนหลิงเทียน ไพ่ตายของมณฑลจิ่วโยวถึงได้เป็นปรมาจารย์หลอมโอสถระดับต่ำไปได้ แถมยังมาเข้าร่วมกับนิกายมังกรบินของพวกมันในฐานะอาวุโสกิตติมศักดิ์อีก…
