คนจากขุมกำลังอื่นๆในอัฒจันทร์ที่นั่งสำหรับบุคคลพิเศษ หันมองไปยังคนของนิกายมังกรบินและสำนักราชันพิษที่ตอนนี้พร้อมใจกันลุกขึ้นมามองหน้ากันตาขวางด้วยความสนใจ ปากกระซิบจ้อกันไม่หยุด
“เฮอะ! จะเอาก็เข้ามาเถอะ! สำนักราชันพิษข้ากลัวนิกายไส้เดือนดินของพวกเจ้าตั้งแต่เมื่อใด?”
รองเจ้าสำนักราชันพิษ โจวอัน ที่ลุกขึ้นยืนโต้ตอบหวงกวงจี๋ด้วยทีท่าน้ำเสียงงครอบงำ ราวกับมันไม่กลัวจะฉีกหน้าวังฉิน แล้วสู้กับหวงกวงจี๋ให้ตายกันไปข้างกลางงาน…
และในบรรดาคนของสำนักราชันพิษที่มาวันนี้ โจวอันที่เป็นรองเจ้าสำนักก็มีตำแหน่งใหญ่ที่สุด
เช่นนั้น หากมันให้ไปซ้ายคนอื่นก็ไม่กล้าไปขวา!
เห็นโจวอันกับพวกสำนักราชันพิษกล้าลุกขึ้นยืนประจัญหน้าอย่างไม่กลัวมีเรื่อง คนนิกายมังกรบินรวมถึงหวงกวงจี๋ก็มองจ้องกลับไปตาขวาง ท่าทางไม่กลัวมีเรื่องเช่นกัน
“สำนักราชันพิษ…”
สองตาต้วนหลิงเทียนในชุดคลุมปรมจารย์อมตะทอประกายเรืองขึ้นวูบหนึ่ง
ถึงแม้เขาจะไม่ได้อยู่ในนิกายมังกรบินนานนัก แต่อย่างไรเขาก็ได้ไปอาศัยอยู่กว่า 2 เดือน ตลอดเวลาที่ผ่านเขาก็ไม่ได้เอาแต่หลอมโอสถอย่างเดียว ยังมีไปหาความรู้และถามไถ่เรื่องราวทั่วไปจากผู้อื่นบ้าง จึงได้ยินเรื่องสำนักราชันพิษมาไม่ต่ำกว่าหนึ่งครั้ง
เป็นธรรมดาว่ายาพิษส่วนใหญ่ของสำนักราชันพิษนั้น มีผลแค่กับตัวตนที่อยู่ต่ำกว่าขอบเขตพลังต้าหลัวจินเซียนเท่านั้น
