กล่าวอีกอย่างได้ว่า…ตอนนนี้หยางจิ้นกับฉู่เหยียนกำลังจะสู้ตัดสิน ชิงอันดับที่ 1 ของการประลอง 16 มณฑลเป็นการชั่วคราว…
“ถ้าหากวันนี้ต้วนหลิงเทียนไม่ปรากฏตัวขึ้นมาจริง การประลองระหว่างหยางจิ้นกับฉู่เหยียนก็จะเป็นศึกตัดสินแล้ว ว่าผู้ใดจะได้อันดับ 1 ไปครอง…”
“มิผิด ถ้าต้วนหลิงเทียนไม่มา เช่นนั้นกล่าวได้ว่านอกจาก 2 อันดับแรกที่ยังเปลี่ยนแปลงได้ อันดับที่ 3 ถึง 10 ก็ไม่ใช่อันดับชั่วคราวอีกต่อไป แต่จะกลายเป็นอันดับที่แท้จริงไปทันที…”
“แต่ถ้าหากต้วนหลิงเทียนผู้นั้นมาล่ะก็ เช่นนั้นอันดับที่ 1 ของการประลอง 16 มณฑลครานี้ สิบในสิบไม่พ้นต้องถูกมันช่วงชิงไปได้แน่นอน…หากไม่มาก็ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนจากตอนนี้มากนัก…”
“จะว่าไป…ถ้าเกิดต้วนหลิงเทียนนั่นมาจริง เช่นนั้นฉิงตงจากมณฑลหลัวฝู มิใช่ว่าจะถูกบีบให้หลุดโผ 10 อันดับแรกทันทีหรือไร? ป่านนี้มันคงลุ้นจนตัวเกร็งแล้วกระมัง?”
…
เมื่อเห็นว่าการประลอง 16 มณฑลครานี้ใกล้จะถึงจุดยุติเต็มที เหล่าผู้คนในอัฒจันทร์รอบๆเวทีก็คึกคักไม่น้อย และตอนนี้พวกมันก็เอาแต่พูดถึงไพ่ตายของมณฑลจิ่วโยวไม่หยุด…
เพราะจนถึงตอนนี้ไพ่ตายของมณฑลจิ่วโยวยังปรากฏตัวออกมาเลย
“เจ้าอย่าได้กังวลไป…กระทั่งป่านนี้แล้วมันยังไม่มา เช่นนั้นมันก็คงไม่มาแล้วล่ะ”
ผู้ว่าการมณฑลหลัวฝู ที่เห็นฉิงตงนั่งหน้าดำคร่ำเครียดถึงขั้นกัดเล็บไม่หยุด ก็ได้แต่กล่าวปลอบออกไปด้วยรอยยิ้มแหยๆ…
