“นั่นมันฉิงตงจากมณฑลหลัวฝู!”
“ฉิงตงผู้นี้นับเป็นจินเซยีนอายุไม่ถึงร้อยปีที่โด่งดังในมณฑลหลัวฝูไม่น้อย…เห็นว่าพลังฝึกปรือของมันบรรลุถึงจินเซียนตะวันเขียวเมื่อไม่กี่ปีก่อน ถึงตอนนี้มันจะยังปรับด่านพลังให้เสถียรไม่ได้ แต่อย่างน้อยๆก็เหนือกว่าตอนยังไม่บรรลุจินเซียนตะวันเขียวนัก…”
“แม่หนูฉู่อวี้ก็เหมือนจะเป็นจินเซียนตะวันเขียวด้วยมิใช่รึ? เช่นนั้นก็ยากจะบอกจริงๆว่าระหว่างทั้งคู่ผู้ใดจะคว้าชัย…”
“ด่านพลังทัดเทียมกัน…เช่นนั้นก็อยู่ที่อาวุธอมตะกับฝีมือของพวกมันแล้ว…”
“นังหนูฉู่อวี้เหมือนจะมีศาสตราอมตะระดับกลาง…แต่ด้านฉิงตงก็คงมีศาสตราอมตะระดับกลางเช่นกัน อย่างไรมันก็เป็นไพ่ตายของมณฑลหลัวฝู”
“การประลองนัดแรก…ดูเหมือนจะดุเดือดไม่เบา น่าดูชมยิ่ง!”
…
แทบจะทันทีที่ฉิงตงปราดร่างไปลอยกลางหาว กล่าวคำท้าทายอย่างฮึกเหิม ก็พาลให้ผู้ชมโดยรอบรู้สึกคึกคักขึ้นมาทันใด พากันจ้อคาดเดาเรื่องราวกันไปอย่างสนุกสนาน
ฟุ่บ!
และในขณะเดียวกันกับที่ผู้ชมรอบๆเวทีกำลังพูดคุยกันสนุกปาก ฉู่อวี้ที่ถูกฉิงตงท้าทายก็ไม่รอช้า ร่างบางสลับเท้า ขวับๆ ไต่อากาศขึ้นมาหยุดลอยในระดับเดียวกับฉิงตงทันที
“ฉิงตง แห่งมณฑลหลัวฝู…ข้าได้ยินชื่อเสียงร่ำลือของเจ้ามาไม่น้อย”
ฉู่อวี้พอมาถึงก็เหลือบมองฉิงตงด้วยสายตาเฉยเมย พลางกล่าว “แต่น่เสียดาย ที่เจ้ายังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า!”
“เพ่ย!”
