“ผู้ว่าฉู่…บุตรีของท่านคนนี้ช่างสมคำร่ำลือจริงๆ นับเป็นสตรีไม่เขียนคิ้วโดยแท้!”
(สตรีไม่เขียนคิ้ว = สาวที่ห้าวๆไม่ต่างอะไรกับผู้ชาย ไม่รักสวยรักงามเหมือนผู้หญิงปกติ)
ผู้ว่าการมณฑลที่อยู่อัฒจันทร์ข้างเคียงกับอัฒจันทร์ของมณฑลหลิวฟง อดไม่ได้ที่จะหันไปมอง ฉู่ถิงซวน พลางกล่าวแซวออกมา
อย่างไรก็ตามหว่างคิ้วมันขดย่นเบาๆเผยให้เห็นถึงความอิจฉาไม่น้อย
ลูกสาวผู้อื่นช่างร้ายกาจนัก!
พอรวมกับบุตรชายที่เป็นไพ่ตายอีกคน นับว่าผู้ว่าการมณฑลหลิวฟงผู้นี้ ช่างทำให้ผู้อื่นอิจฉาแทบตายแล้วจริงๆ ถึงกับมีบุตรหญิงชายอันประเสริฐคู่หนึ่ง!
ฉู่ถิงซวนนั้นมีรูปลักษณ์เป็นชายวัยกลางคน สวมใส่ชุดสุภาพเรียบร้อยมองไปดั่งอาลักษณ์คนหนึ่ง แลดูสง่างามและภูมิฐานนัก!
แม้มันจะแลดูมีอายุไม่น้อย หากแต่ด้วยเค้าโครงใบหน้าดั่งหยกเสลา มากล้นไปด้วยเสน่ห์ของหนุ่มใหญ่นั่น…ก็บ่งบอกให้รู้ชัดเรื่องหนึ่ง ว่าตอนมันยังหนุ่มสมควรหล่อเหลาเอาเรื่องทีเดียว…
“ผู้ว่าเริ่นกล่าวชมข้าเกินไปแล้ว…”
ได้ยินคำแซวจากผู้ว่าที่อยู่อัฒจันทร์ติดกัน ฉู่ถิงซวนก็หันไปมองยิ้มตอบคำอีกฝ่ายอย่างสุภาพ
‘จบแล้ว’
ต้วนหลิงเทียนลอบกล่าวเบาๆในใจ จากนั้นก็ละสายตาออกมา
ปง! ปง! ปง! ปง! ปง!
…
