“นี่มันอะไรกันแน่ แค่เสียงกล่าวไฉนกลับทำให้ข้าที่เป็นจินเซียนตะวันครามรู้สึกใจสั่น?!”
“อย่าว่าแต่เจ้า ข้าเองก็ด้วย กระทั่งต้าหลัวจินเซียนยังไม่อาจทำให้ข้าใจสั่นเช่นนี้เพียงแค่กล่าวคำ!”
…
เหล่าเจ้าหน้าที่ระดับสูงและชนชั้นอาวุโสทั้งหลาย ล้วนอดไม่ได้ที่จะใจสั่น เถียนจี้หวี่และอาวุโสฝ่ายในกก็ไม่ต่างกัน เพราะทั้งหมดสัมผัสได้ว่าเจ้าของเสียงไม่ใช่ชนชั้นต่ำทราม!
อย่างน้อยๆก็ต้องเป็นตัวตนที่อยู่ในขอบเขตต้าหลัวจินเซียนขึ้นไป!
และตัวตนระดับนั้น ทั้งมณฑลจิ่วโยวตอนนี้เห็นทีจะมีแค่ผู้ว่าคนเดียวเท่านั้นที่สามารถรับมือได้!
เพราะในมณฑลจิ่วโยว ณ เวลานี้ มีแค่ เถียนจี้หวี่ ผู้ว่าคนเดียวเท่านั้นที่มีด่านพลังต้าหลัวจินเซียน!
ต้าหลัวจินเซียนอีกคนของมณฑลจิ่วโยวอย่างโจวทง ได้กลายเป็นอดีตไปเสียแล้ว และการตาของผู้พิทักษ์อันดับ 1 ของจวนก็ยังคงเป็นปริศนามาโดยตลอด
“ยอดฝีมืออันทรงพลังระดับนี้…เกรงว่าหากพวกเราเสนอหน้าเข้าไปหาอย่างไม่รัง ไม่พ้นต้องบังเกิดความรำคาญใจแน่!”
พอตระหนักได้ถึงเรื่องดังกล่าว เหล่าอาวุโสฝ่ายในและชนชั้นผู้พิทักษ์ก็ไม่กล้าเหินร่างขึ้นฟ้าไปอย่างผลีผลาม
ฟุ่บ!
ณ บ้านลานแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในจวนผู้ว่า ปรากฏร่างหนึ่งเหินขึ้นฟ้าไปรวดเร็วฉับไวปานอัสนีฟาด เข้าหาเจ้าของเสียงเมื่อครู่
คนที่กล้าขึ้นมาในเวลาแบบนี้ย่อมมีแค่คนเดียวเท่านี้น เถียนจี้หวี่ ผู้ว่าการมณฑลจิ่วโยว
