เท่าที่มันรู้สายลับที่มาคอยหาข่าวในเมืองประจำมณฑลแห่งนี้ อย่างดีก็มีพลังฝึกปรือแค่จินเซียนตะวันน้ำเงินเท่านั้น
เช่นนั้นมันจึงสรุปได้ทันที ว่าอาคันตุกะไม่ได้รับเชิญผู้นี้ ไม่ใช่มือสังหารที่อีก 15 มณฑลร่วมกันจ้างวานมาแน่!
“หืม?”
พอเขาใกล้แหล่งกำเนิดเสียง เถียนจี้หวี่ก็ค่อยๆชะลอร่างลง สองตาเริ่มมองไปยังร่างที่ลอยอยู่บนฟ้าสูงไม่ไกล
เป็นสตรีชราในชุดขาวธรรมดา…
สตรีชราลอยร่างแน่นิ่งไม่ไหวติงดังขุนเขา หากแต่พิกลนักคนลอยร่างอยู่ตรงหน้าชัดๆ แต่ให้ความรู้สึกว่างเปล่าราวกับนางเป็นหนึ่งเดียวกับโลกหล้า
“เจ้าคือผู้ว่าการมณฑลจิ่วโยว?”
ทันใดนั้นลูกตาขุ่นมัวของสตรีชราก็หรี่ลง มองจี้ถามเถียนจี้หวี่ทันที
และพริบตาเดียวลูกตาขุ่นมัวของนางก็ฉายแสงวาบราวประกายดาวพร่างพราว!
กลิ่นอายพลังอันสุดไพศาลเพาะสร้างเป็นแรงกดดันอันน่ากลัวหนึ่งเริ่มแผ่ออกจากร่างสตรีชรา กดทับลงไปยังร่างเถียนจี้หวี่อย่างครอบงำ
“อั๊ค—!”
และแทบจะทันทีที่แรงกดดันอันน่ากลัวดังกล่าวกดทับร่างเถียนจี้หวี่ มันก็รู้สึกเสมือนขุนเขาถล่มทับไปทั่วร่าง พาลให้เลือดลมตีกลับ ชีพจรปั่นป่วน กระอักโลหิตออกมาคำใหญ่!
เมื่อกระอักโลหิตออกมา ร่างเถียนจี้หวี่ก็สั่นสะท้านไปอย่างแรงคนถึงกับร่วงวูบกลางหาวปานตกหลุมอากาศ
“เถียนจี้หวี่ผู้ว่าการมณฑลจิ่วโยว ขอคารวะผู้อาวุโส”
