“ท่านผู้ว่า!”
เหล่าคนของตระกูลหลิวที่อยู่ข้างๆหลิวตงผิง ก็เร่งหันมองไปทิศทางที่ตั้งจวนผู้ว่าทันที สีหน้ายังแลดูเคารพราวกับผู้ว่าของมันเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์บนหิ้งที่พวกมันบูชา…
อย่างไรเสียผู้ว่าของพวกมัน ก็คือตัวตนที่แข็งแกร่งที่สุดในมณฑลจิ่วโยว!
หลังจากนั้นไม่นานนัก
ฟุ่บ!
ดั่งสายลมแรงหอบหน่งกรรโชกผ่าน ชุดคลุมของผู้คนบนน่านฟ้าเหนือห้องโถงสุลหลิว กระพือสะบัดพั่บๆ
และพร้อมกับกับที่สายลมแรงดังกล่าวพัดผ่าน ก็มีร่างหนึ่งปรากฏตัวขึ้น!
ร่างที่ทำราวกับผุดโผล่ขึ้นมาจากความว่างเปล่านี้ คือชายวัยกลางคนมาในชุดคลุมยาวปักลายมังกรสีเงิน ใบหน้าเหลี่ยมนัก คิ้วหนาตาโต ทั่วร่างเปล่งกลิ่นอายน่าเกรงขาม บอกให้รู้ว่าอยู่ในตำแหน่งสูงมานาน
“ท่านผู้ว่า”
“ใต้เท้าผู้ว่า!!”
…
ผู้มาใหม่ปรากฏตัวได้ไม่ทันไร คนสกุลหลิวก็เร่งโค้งคารวะทักทายออกไปอย่างสุภาพมากเคารพ
กระทั่งผางปิงเองก็ยังโค้งคำนับเช่นกัน
“ผู้ว่า”
หลังจากที่ทุกคนคารวะทักทายผู้ว่าแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็หันไปพยักหน้าเบาๆทักอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มบางๆ
ทีท่าต้วนหลิงเทียนทำราวกับทักทายคนที่คุ้นเคยกันดี
“มันรู้จักใต้เท้าผู้ว่า?”
เห็นลักษณะการทักผู้ว่าของต้วนหลิงเทียนแล้ว สีหน้าผางปิงก็เปลี่ยนไปทันใด ในใจยังเริ่มบังเกิดสังหรณ์อัปมงคลหนึ่งขึ้นมา…
วูบ วูบ วูบ วูบ วูบ
…
