พอตระหนักได้ว่าอย่างไรต้วนหลิงเทียนก็พึ่งขึ้นมาหลิงหลัวเทียนได้แค่ 2 ปีครึ่งเท่านั้น สิ่งเดียวที่โจวทงสรุปได้ก็คือต้วนหลิงเทียนต้องถือครองความลับบางอย่างอยู่แน่!
และความลับที่ว่า…ก็สมควรเป็นต้นตอความแข็งแกร่งที่สำคัญที่สุดของต้วนหลิงเทียน!
ทันใดนั้นลมหายใจของโจวทงยิ่งมาก็ยิ่งเร่งร้อนถี่รัว!
“ต้วนหลิงเทียน ข้าไม่คิดจริงๆว่าเจ้าจะร้ายกาจขนาดนี้…”
โจวทงหยีตามองต้วนหลิงเทียน กล่าวออกเสียงหนัก “อย่างไรก็ตามหากเมื่อครู่เป็นขีดจำกัดของเจ้า…วันนี้เจ้ายังคงถูกข้าจับไปทรมานให้อยู่ไม่สู้ตายเถอะ!”
ยิ่งพูดเสียงของโจวทงก็ยิ่งเย็นลง พาลให้ผู้คนรู้สึกเสมือนถูกจับขังห้องเย็นก็ไม่ปาน
ถึงแม้ว่าพลังกระบวนท่าของต้วนหลิงเทียนเมื่อครู่จะรุนแรงเหนือพลังของจินเซียนใดๆที่มันเคยพบเจอ
อย่างไรก็ตาม หากเทียบกับพลังทั้งหมดที่มันมี ยังถือว่าห่างไกล!
เมื่อครู่ที่มันแพ้พ่ายจนปลิวกระเด็นมาไกล เป็นเพราะมันลงมือส่งๆด้วยความโมโห สุดท้ายจึงทำให้ต้องเสียหน้าครั้งใหญ่
อย่างไรก็ตามหากมันลงมือเต็มกำลังจริงๆ ถึงจะไม่ใช้ศาสตราเซียนอมตะ มันก็เชื่อว่าพลังสูงสุดของมันย่อมลบล้างพลังของต้วนหลิงเทียนได้อย่างง่ายดาย!
“อ้อ เช่นนั้นก็ต้องดู…ว่าเจ้าจะมีปัญญาสามารถจับข้าได้รึเปล่า…”
ต้วนหลิงเทียนหัวเราะออกมาเบาๆ
ตอนนี้เขารับทราบถึงความต่างระหว่างเขากับโจวทงกระจ่าง!
