และขณะเดียวกัน พอพลองดังกล่าวของโจวทงพุ่งไปผสานรวมเป็นส่วนหนึ่งของค่ายกลกระบี่สีรุ้งของต้วนหลิงเทียน ค่ายกลกระบี่สีรุ้งก็พุ่งทะยานเข้ามาเจียนถึงโจวทงที่โจนทะยานเข้ามาดั่งอุกกาบาตเพลิงเรียบร้อย!
ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ!
…
เสียงหอนของกระบี่ดังขึ้นถี่ยิบ!
ทันใดนั้นคล้ายแผ่นฟ้าจะปกคลุมไปด้วยแสงจากรังสีกระบี่นับไม่ถ้วนที่พร่างพราวดั่งดารากลางหาว!
ซู่ม! ซู่ม! ซู่ม! ซู่ม!ซู่ม!
…
เปลวเพลิงก็ลุกโชนโหมกระหน่ำอย่างไม่ยอมแพ้
ร่างที่มีสภาวะดั่งอุกกาบาตเพลิง เปล่งกลิ่นอายดุร้ายปานจะแผดเผาโลกได้ทั้งใบ!
พลังสองขุมปะทะกัน!
ตูม!!!
เสียงระเบิดดั่งสนั่นก้องฟ้า เมฆรูปดอกเห็ดเบ่งบานขึ้น!
จากนั้นคลื่นพลังกระแทกอันน่ากลัว ก็สาดซัดเข้ามาพร้อมกับคลื่นลมวิปริตคุ้มคลั่ง กวาดกระแทกเข้าร่างโจวเฟยกับฉินอวี่ที่ตกตะลึงให้ปลิดปลิวละลิ่วไปไม่เป็นท่า ต่างพากันได้รับบาดเจ็บภายใน ซ้ำยังไม่ใช่อาการบาดเจ็บแค่เล็กน้อย!!
ยังดีที่ทั้งคู่อยู่ห่างจากจุดปะทะไม่น้อย…
หากอยู่ใกล้จุดปะทะของพลังสองขุมมากกว่านี้ น่ากลัวคลื่นพลังสะท้อนที่กระแทกซัดออกมา คงจบชีวิตพวกมันทั้งคู่ไปอย่างไม่รู้เรื่อง!!
“ไม่~~!!”
และในขณะที่ฉินอวี่กับโจวเฟยพยายามเร่งเร้าพลังขืนร่างค้างกลางหาว ต่างก็ได้ยินเสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความไม่ยินยอมดังเสียบรูหู!
“ท่านพ่อบุญธรรม!”
สีหน้าโจวเฟยเปลี่ยนไปใหญ่หลวงเมื่อได้ยินเสียงร้องดังกล่าว!
