“เพียงอย่างเดียว…อะไรก็ได้ ข้าต้องการเพียงอย่างเดียวเท่านั้น”
เหมียวไหลหลงกล่าว
มันเองก็เคยได้ยินเรื่องราวที่โจวเฟยถูกต้วนหลิงเทียนทุบตีจนสาหัสที่หลุมมังกรซ่อนเมื่อครึ่งปีก่อนที่จวนผู้ว่ามาแล้ว…
ด้วยเหตุนี้มันจึงเชื่อมั่นนัก…
ไม่ว่าจะวรยุทธ์อมตะก็ดี หรือเวทย์พลังจู่โจมรวมถึงเวทย์พลังสนับสนุนของต้วนหลิงเทียนก็ดี ทั้งหมดล้วนต้องอยู่ในระดับสวรรค์ทั้งหมดแน่!
ขอแค่มันได้รับมาฝึกปรือสักอย่างไม่ว่าอะไรก็ตาม เมื่อมันเชี่ยวชาญได้แล้ว พลังฝีมือของมันต้องก้าวข้ามเจ้าเมืองเฉวี่ยโยวอย่างหลิ่วเฟิงกู่ไปได้แน่นอน!
พอเหมียวไหลหลงกล่าวร้องขอเรื่องนี้ออกไปจบคำ ไม่ว่าจะเหมียวไหลเฟิ่งหรือหยางกงผิงที่อยู่ข้างๆเหมียวไหลหลงก็มองจ้องโจวเฟยด้วยสายตาร้อนแรง
พวกมันรู้แก่ใจดี…
ว่าตราบใดที่เหมียวไหลหลงได้รับวรยุทธ์อมตะหรือเวทย์พลังของต้วนหลิงเทียนมาล่ะก็ พวกมันเองก็ย่อมได้รับวรยุทธ์อมตะหรือเวทย์พลังนั้นมาเช่นกัน!
เพราะสุดท้ายแล้วเหมียวไหลหงก็เป็นพี่ชายแท้ๆของเหมียวไหลเฟิ่ง!
“เรื่องเท่านี้ย่อมได้ไม่มีปัญหา”
โจวเฟยตอบตกลง
“ขอบคุณนายน้อยเฟย!”
เหมียวไหลหลงเร่งประสานมือกล่าวคำขอบคุณด้วยความตื่นเต้นถึงขีดสุด
เหมียวไหลเฟิ่งกับหยางกงผิงก็หันมามองหน้าสบตากันทันที จึงได้แลเห็นความตื่นเต้นยินดีในสายตากันและกัน
จังหวะนี้พวกเหมียวไหลหลงทั้ง 3 ตื่นเต้นมากจนไม่ทันได้สังเกตเลยว่า…