ทว่าตอนนี้พ่อบุญธรรมมันกลับหันไปคิดสนับสนุนต้วนหลิงเทียนเสียอย่างนั้น!
จะไม่ให้มันไม่กระวนกระวายใจได้อย่างไรไหว?
เพียะ!!
อย่างไรก็ตามสิ่งที่รอการร้องเรียกด้วยความร้อนใจของโจวเฟย ก็คือหลังมือของโจวทงที่ตวัดฟาดตบเข้ามาจนหน้ามันสะบัด! ยังตวาดออกมาเสียงเหี้ยมอีกว่า “ต่อหน้าท่านผู้ว่าเจ้ามาร้องโวยวายเสียงดังทำอะไร หากเจ้ายังกล้าตะโกนต่อหน้าท่านผู้ว่าอีก ก็อย่าหาว่าข้าอำมหิตหากต้องเข่นฆ่าญาติมิตร!”
โจวเฟยพอถูกตบอย่างไม่เป็นธรรมทั้งโดนตวาดใส่เช่นนี้ ย่อมบังเกิดความไม่ยินยอมนัก!
อนิจจามันก็ได้แต่ถลึงตามองจ้องต้วนหลิงเทียนอย่างอาฆาตแต่ไม่อาจทำอะไรได้
ต้วนหลิงเทียนย่อมไม่แยแสแววตาดุร้ายของมันแม้แต่น้อย
ตอนนี้เขาเพียงมองจ้องไปยังโจวทง และอีกฝ่ายก็กำลังมองสบตากับเขาเช่นกัน ที่สำคัญคือสีหน้าท่าทีทั้งแววตาดุร้ายคิดเข่นฆ่าก่อนหน้าไม่มีเหลืออีกต่อไป ยังแลดูใจดีมีเมตตานัก
เรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกแปลกๆอยู่บ้าง
‘โจงทงผู้นี้เปลี่ยนสีไวยิ่งกว่ากิ้งก่าเสียอีก…นับว่าไม่ใช่ตัวดีโดยแท้ พอผู้ว่าเอ่ยว่าหากมันช่วยสนับสนุนข้าจะแบ่งโอสถต้าหลัวให้ หน้าตามันก็บอกชัดว่าจะช่วยข้าเต็มที่ เพื่อให้ข้าได้รับอันดับ 2 ขึ้นไปในการประลอง 16 มณฑลหลังจากนี้ 2 ปีครึ่งให้ได้…’
ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนย่อมมองเห็นสันดารโจวทงได้กระจ่าง!
ไร้ผลประโยชน์ไม่ยุ่ง!
