“ตอนนี้เจ้าเองก็คงทราบเหตุผลที่ข้าสนับสนุนเจ้า ทั้งช่วยเหลือเจ้าเมื่อครึ่งปีก่อนแล้ว เป็นข้าคาดหวังว่าเจ้าจะทำผลงานในการประลอง 16 มณฑลได้ดี ไม่เพียงแต่จะติด 3 อันดับแรกได้ ยังหวังให้เจ้าคว้าอันดับ 2 หรือ 1 ได้ยิ่งดี…”
เถียนจี้หวี่มองจ้องต้วนหลิงเทียน กล่าวออกมาตามตรงว่า “และในอีก 2 ปีครึ่งหลังจากนี้ หากเจ้าติด 3 อันดับแรกในการประลอง 16 มณฑลได้ ไม่เพียงแต่เจ้าจะทำให้มณฑลจิ่วโยวเราได้รับโอสถต้าหลัวเท่านั้น ตัวเจ้าเองยังจะได้รับรางวัลใหญ่จากพระราชวังฉินอีกด้วย”
“แน่นอน…หากเจ้าเกิดคว้าตำแหน่งชนะเลิศในการประลอง 16 มณฑลได้จริงๆ ข้าย่อมไม่ทำให้เจ้าเสียเปรียบแน่!”
เถียนจี้หวี่กล่าว
“ข้าจะพยายามให้ดีที่สุด”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้ารับคำ
ความใจกว้างของผู้ว่าการมณฑลจิ่วโยวครั้งนี้ ทำให้เขารู้สึกพอใจอีกฝ่ายอยู่บ้าง
ถึงแม้เขาจะรู้ดีว่าอีกฝ่ายทำดีกับเขาเพราะหวังผลประโยชน์ก็ตาม…
…
“ต้วนหลิงเทียน…ต้วนหลิงเทียน!”
หลังจากที่โจวเฟยกลับปยังห้องศิลาบ่มเพาะรองสุดท้ายในหลุมมังกรซ่อนแล้ว ใบหน้าของมันก็บิดเบี้ยวอัปลักษณ์แลดูน่ากลัวนัก
“ต้วนหลิงเทียนบัดซบนี่มันผุดขึ้นมาจากนรกขุมใดกันแน่?”
“หากไม่ใช่เพราะมัน…ท่านพ่อบุญธรรมกับท่านผู้ว่าคงไม่ล้มเลิกความพยายามในการสนับสนุนข้า เพื่อให้ข้ามีโอกาสติด 3 อันดับแรกในการประลอง 16 มณฑลแน่!”
ตอนนี้ใจของโจวเฟยเริ่มบิดเบี้ยวแล้ว…
ในสายตามัน
