ทว่าไม่คิดเลยว่าเขากลับสามารถปิดด่านบ่มเพาะจนกระทั่งทะลวงผ่านขอบเขตเซียนอมตะสวรรค์บรรลุสู่จินเซียนตะวันแดงได้อย่างราบรื่น…ไม่มีใครมารบกวนเขาเลย ราวกับเรื่องที่เขาตัดแขนขาโจวเฟยไปไม่เคยเกิดขึ้น
“ที่แท้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
ต้วนหลิงเทียนที่ออกจากห้องศิลาบ่มเพาะที่อยู่ลึกที่สุดในหลุมมังกรซ่อน สุดท้ายก็ไปถามจากคนที่เตร็ดเตร่อยู่ด้านนอกเอา
คนเหล่านี้เองก็สังเกตเห็นต้วนหลิงเทียนตั้งแต่ตอนที่เขาเปิดประตูเดินออกมาแล้ว
“นั่นต้วนหลิงเทียนนี่! มันออกมาแล้ว!!”
“หลังผ่านไปครึ่งปีในที่สุดมันก็ออกมาจากการปิดด่าน…ที่น่าแปลกที่สุดก็คือเรื่องเมื่อครึ่งปีก่อนอยู่ๆก็จบลงโดยไม่มีคำอธิบาย…”
“มันจะจบแล้วแน่หรือ? เท่าที่ข้าทราบเรื่องนี้ยังไม่จบง่ายๆหรอก…เห็นว่าที่ยังเงียบอยู่เพราผู้พิทักษ์โจวทงนั้นได้ปิดด่านบ่มเพาะไปเมื่อครึ่งปีก่อนพอดี และป่านนี้ยังไม่ออกมาจึงยังไม่รู้เรื่อง! ข้าว่าหากโจวทงออกจากการปิดด่านเมื่อไหร่ ไม่มีทางปล่อยเรื่องนี้ไปแน่!!”
“ก็จริง เพราะเรื่องเมื่อครึ่งปีก่อนตราบใดที่ไม่ใช่ตัวโง่งมย่อมรู้ดีว่าอาวุโสเจิ้งชิวเพียงแบกหม้อก้นดำแทนต้วนหลิงเทียน ยอมเป็นแพะรับบาปให้เท่านั้น…หากโจวทงออกจากการปิดด่านเมื่อไหร่ ไม่มีทางปล่อยต้วนหลิงเทียนกับอาวุโสเจิ้งชิวไปง่ายๆแน่!”
…
ชายหนุ่มหลายคนที่อยู่ด้านนอกมองต้วนหลิงเทียนไกลๆ แล้วกระซิบคุยกันอย่างออกรส
