ภายนอกโถงใหญ่ หลังมองส่งชายชราชุดขาวจนเหินร่างหายไปจากสายแล้ว เถียนจี้หวี่ก็หันไปมองฟ้าทิศทางที่ตั้งหลุมมังกรซ่อนทันที ในแววตายังเผยประกายวูบวาบขึ้น “โอสถทิพย์ระดับกลาง โอสถต้าหลัว! ข้าเถียนจี้วี่ต้องได้มันมาแน่!!”
หลังจากนั้น อีกหนึ่งวันก็ผ่านพ้นไป…
และวันนี้จวนผู้ว่า ก็ถูกกำหนดไว้ให้ยากจะหาความสงบพบเจอ
ไฉนที่จวนผู้ว่าถูกกำหนดให้หาความสงบไม่เจอนั้น เพราะผู้ว่าการประจำมณฑลจิ่วโยวได้ออกประกาศแถลงการณ์ด้วยตัวเอง!
ยังเป็นเหตุการณ์เรื่องที่ ต้วนหลิงเทียน ตัดแขนขาโจวเฟยอันเป็นจุดสนใจหลักของผู้คนทั้งจวนในช่วงนี้!!
“เมื่อ 3 วันก่อน การที่ต้วนหลิงเทียนได้ท้าประลองชิงห้องจากโจวเฟย จนเอาชนะและยึดครองห้องศิลาบ่มเพาะมาได้นั้น…ด้วยความที่ผู้อาวุโสฝ่ายในเจิ้งชิวได้หลงลืมบอกกล่าวกฏทั้ง 2 ข้อในการประลองชิงห้องของหลุมมังกรซ่อนให้ต้วนหลิงเทียนรับทราบ เช่นนั้นต้วนหลิงเทียนที่ไม่รู้จึงได้ลงมือรุนแรงเกินไปถึงขั้นตัดแขนตัดขาของโจวเฟย…ดังนั้นแล้วสามารถกล่าวได้ว่า ‘ผู้ไม่รู้ย่อมไม่ผิด’ และการกระทำรุนแรงของต้วนหลิงเทียนครั้งนี้จึงเป็นเรื่องเข้าใจได้…”
“สำหรับอาวุโสฝ่ายในเจิ้งชิว ข้าในฐานะผู้ว่าจะทำการลงโทษด้วยตัวเอง!”
เรียกว่าทันทีที่ผู้ว่าออกมาแถลงถ้อยคำดังกล่าว ทั้งจวนก็ตกอยู่ในความเงียบงันไปพักหนึ่ง…!
