“หือ? ห้องที่ลึกที่สุดของหลุมมังกรซ่อน…ตราบใดที่สามารถครอบครองห้องที่ว่าได้เป็นเวลา 1 เดือน จะได้รับโอสถทิพย์ระดับต่ำอย่างโอสถเสริมวิญญาณ 3 เม็ดงั้นหรือ?!”
พอได้รู้เรื่องนี้จากปากเจิ้งชิว สองตาต้วนหลิงเทียนก็ลุกวาวขึ้นมาทันที
ต้องทราบด้วยว่าตอนนี้โอสถเสริมวิญญาณของเขากำลังจะหมดอยู่รอมร่อ! การที่ครอบครองห้องครบเดือนแล้วได้เพิ่ม 3 เม็ดนั่น ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันมาได้ทันเวลาพอดี และเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเขาในตอนนี้นัก!!
ฟุ่บ!
จังหวะนี้ต้วนหลิงเทียนไม่คิดจะทักทายร่ำลาอะไรฉินอวี่กับเจิ้งชิวด้วยซ้ำ เขาเลือกจะโดดลงไปยังห้องที่ลึกที่สุดของ หลุมมังกรซ่อนทันที!
“ไอ้หนูนี่มัน…ข้ายังพูดไม่ทันจบเลย!”
เมื่อเห็นต้วนหลิงเทียนโดดลงไปในหลุมมังกรซ่อนอย่างกระเหี้ยนกระหือรือ เจิ้งชิวก็ย่อมเดาได้ทันทีว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่ จึงอดไม่ได้ที่จะส่ายหัวไปมาพลางยิ้มขมขื่น
“เอาล่ะฉินอวี่เจ้าก็คงไม่จำเป็นต้องฟังต่อแล้ว…อย่างไรเสียพออยู่ในหลุมมังกรซ่อนนี่ไปสักสิบวันครึ่งเดือน เดี๋ยวเจ้าก็ได้ล่วงรู้ทุกสิ่งเอง เช่นนั้นข้าก็คร้านจะพูดใดให้มากความ”
หลังกล่าวบอกกับฉินอวี่จบคำ ร่างเจิ้งชิวก็เหินขึ้นไปในอากาศ ออกจากหลุมมังกรซ่อนทันที
ตั้งแต่ตอนที่ต้วนหลิงเทียนโดดลงหลุมมังกรซ่อนไป สายตาฉินอวี่ก็มองลงไปในหลุมมังกรซ่อนด้วยความปรารถนาเช่นกัน
แต่เป็นเพราะเจิ้งชิวยังอยู่ มันจึงไม่ได้โดดลงไปทันที…เพราะเห็นแก่หน้าเจิ้งชิว
