เจิ้งชิวอธิบายออกมายืดยาวแบบนี้ เพราะกลัวต้วนหลิงเทียนยังไม่ทราบว่าโจวทงเป็นใคร
“อาวุโสเจิ้งชิว ข้ามีอาจารย์แล้ว…”
ได้ยินคำของเจิ้งชิว ต้วนหลิงเทียนก็อึ้งไปเล็กน้อย แต่ก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงเรื่องที่หลิ่วเฟิงกู่เคยเล่าให้เขาฟังไว้ก่อนหน้าขึ้นมา
จากนั้นเพียงอึ้งไปไม่นาน พอฟื้นตัว ต้วนหลิงเทียนก็ตอบสนองเจิ้งชิวกลับไปอย่างใจเย็น
“ในชีวิตของข้าเป็นไปไม่ได้ที่จะรับอาจารย์คนที่สอง”
ต้วนหลิงเทียนยังคงพูดต่อ
ในวาจาไร้การโอนอ่อนทว่าไม่ได้เอาแต่ใจ ยังไม่ยินดียินร้ายใดๆ…
และที่เขาพูดออกมาแบบนี้ไม่ใช่แค่หาข้ออ้างแก้ตัว แต่มันเป็นแบบนั้นจริงๆ
ในใจเขายึดถือคนผู้หนึ่งเป็นอาจารย์มานานแล้ว และนั่นก็คือ ‘เซียนกระบี่ฟงชิงหยาง’ ที่เขาไม่เคยพบเจอมาก่อน หากแต่อีกฝ่ายได้ส่งมอบเคล็ดบำเพ็ญจิตเต๋ากระบี่สูงสุดอย่าง ยอดใจกระบี่ ให้เขา…
ถึงแม้ตอนนี้ ฟงชิงหยาง จะติดอยู่ใน นรกอสุรา 1 ใน 7 แดนอันตรายแห่งระนาบเทวโลกทั้งมวลไม่ทราบเป็นตายร้ายดี…
อย่างไรก็ตามต่อให้ผลสุดท้ายออกมาว่าฟงชิงหยางตกตายในนรกอสุราจริง ต้วนหลิงเทียนก็ยังจะยึดถืออีกฝ่ายเป็นอาจารย์ และเป็นอาจารย์เพียงหนึ่งเดียว!
วูบ
ได้ยินคำของต้วนหลิงเทียน สีหน้าเจิ้งชิวแปรเปลี่ยนไปในฉับพลัน จากนั้นมันเร่งส่งเสียงผ่านพลังพูดกับต้วนหลิงเทียนว่า “ต้วนหลิงเทียน…เจ้าทราบหรือไม่ว่าไฉนอยู่ๆเจ้าเมืองหลิ่วถึงออกจากจวนผู้ว่าและไปยังเมืองเฉวี่ยโยว?”
