คงมีเพียงแต่กลุ่มโจรที่มีขอบเขตจินเซียนตะวันม่วงอยู่อย่างน้อย 2 คนเหมือนกลุ่มโจรวีบรุรุษของผู้กล้าขาวดำเท่านั้น ถึงกล้าจะปล้นจินเซียนตะวันม่วง เพราะในสายตาของพวกมัน นี่ก็คือแพะอ้วนดีๆ!
อนิจจาคราวนี้กลุ่มโจรวีรบุรุษของผู้กล้าขาวดำกลับเตะเอาเข้าตอเหล็กแล้วจริงๆ สุดท้ายจึงถูกฆ่ากวาดล้าง…
3 เดือนต่อมา
“ด้านหน้าก็คือเมืองประจำมณฑจิ่วโยวของเราแล้ว”
ทันใดนั้นเองเสียงของเจิ้งชิวก็ดังขึ้นเข้าหูต้วนหลิงเทียน และทำให้เขาที่เหินร่างอย่างเบื่อหน่ายรู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง
‘ถึงเมืองประจำมณฑลจิ่วโยวแล้วเหรอ?’
ครู่ต่อมาต้วนหลิงเทียนก็มองจ้องไปยังเบื้องหน้าไกลตาทันที
ทันใดนั้นพอเหินผ่านที่ราบลุ่มกว้างใหญ่ไพศาลไปอีกพักหนึ่ง สุดขอบฟ้าไกลลิบ ก็เริ่มปรากฏจุดดำเล็กๆให้เห็น
จุดดำเล็กๆในพื้นที่ราบลุ่มแห่งนี้ ไม่นานก็ค่อยๆขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายก็ไม่ต่างอะไรจากอสูรกายตัวเขื่องกำลังหมอบฟุบอยู่…
“นี่น่ะเหรอ เมืองประจำมณฑลจิ่วโยว?”
ไม่นานเค้าโครงและผังเมืองก็ปรากฏให้ต้วนหลิงเทียนเห็นชัดถนัดตา
มันช่างเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่โตนัก! พื้นที่ยังกว้างใหญ่กว่าเมืองเฉวี่ยโยวนับสิบๆเท่า ไม่เพียงทำให้ผู้ที่ชมมองตกตะลึงทางสายตาเท่านั้น ยังทำให้สัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันยิ่งใหญ่จนรู้สึกหายใจไม่ออก
มองไปเมืองใหญ่ช่างคึกคักมีชีวิตชีวาเหลือเกิน เห็นขบวนรถม้าหลั่งไหลเข้ามาจากทุกสารทิศราวกับแม่น้ำไหลลงสู่ทะเล
