“สารเลวน้อยชุดม่วงนั่นไฉนมันร้ายกาจนักเล่า!?”
ผู้กล้าขาวดำที่กำลังตกเป็นรองจากการปะทะกันระลอกแรกกับเจิ้งชิว พอพบว่าลูกน้องของพวกมันตัวแตกเป็นหมอกเลือด เพราะการระเบิดพลังสังหารในชั่วพริบตาของชายหนุ่มชุดม่วงไกลตาหมดแล้ว ต่างก็อดอึ้งไปไม่ได้!
อย่างไรก็ตามหลังพวกมันอึ้งไปเพราะความตกใจวูบหนึ่ง พวกมันก็ดึงสติกับมาได้แทบจะทันที เพราะตอนนี้พวกมันกำลังเผชิญหน้ากับเจิ้งชิวอยู่! ไหนเลยจะกล้าฟุ้งซ่าน!!
“ต้วนหลิงเทียน ขอบคุณเจ้าแล้ว”
ฉินอวี่มองไปยังต้วนหลิงเทียนด้วยสีหน้าแววตาตื่นตระหนกไม่หาย อย่างไรก็ตามมันยังกล่าวออกด้วยท่าทางจริงจังง “ข้า ฉินอวี่ ถือว่าติดหนี้ชีวิตเจ้า!”
“ข้าแค่ลำบากเล็กน้อย เจ้าอย่าได้คิดมากเลย…”
ได้ยินคำของฉินอวี่ต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้มบางๆกล่าวว่า “ต่อให้คนที่มาด้วยกันับข้าวันนี้ไม่ใช่เจ้า ข้าก็ช่วยอยู่ดี”
“ข้ารู้”
ฉินอวี่พยักหน้า หากแต่แววตายังคงความมุ่งมั่นไม่เปลี่ยน “แต่เรื่องนี้หาได้เกี่ยวข้องอันใดกับเรื่องที่ข้า ฉินอวี่ เป็นหนี้ชีวิตเจ้าไม่! บุญคุณช่วยชีวิตของเจ้าข้าไม่มีวันลืมเลือนเด็ดขาด!!”
เจอท่าทีดื้อรั้นของฉินอวี่ ต้วนหลิงเทียนก็ได้แต่ยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ ไม่พูดอะไรให้มากความอีก
อย่างไรก็ตามแม้จะเผยทีท่าช่วยไม่ได้ แต่ในใจนับว่าชมชอบความดื้อรั้นของฉินอวี่อยู่บ้าง
อย่างน้อยเขาก็เห็นได้ชัดเจน
ฉินอวี่คนนี้เป็นคนที่รู้บุญคุณคน
