“ฆ่าเจ้าได้ สมบัติอะไรของเจ้าก็เป็นของข้าอยู่ดี!”
ในวาจาของเจิ้งชิวไม่เหลือทางถอยให้โจรขาวดำเลย
“พี่ใหญ่! ในเมื่อมันไม่เหลือทางรอดให้พวกเรา เช่นนั้นก็สู้ตายมารดามันเถอะ! ข้าเองก็อยากรู้นัก…ว่าอันดับสองใต้ต้าหลัวจินเซียนของมณฑลจิ่วโยมันจะแน่สักแค่ไหน!!”
เมื่อเห็นเจิ้งชิวไม่ยอมลดราวาศอก ชายในชุดคลุมดำก็ตะโกนออกเสียงเหี้ยมเยียบเย็น ฟังดูดุร้ายนัก!
“ดี!!”
ด้านชายชราชุดขาวเองก็รู้ดีว่าไม่เหลือทางอื่นแล้ว สองตาตี่ๆของมันหดหยีลงแทบปิด ไขมันทั่วร่างคล้ายจะเรืองแสง ปะทุไอพลังเยียบเย็นออกมาทันใด!
ซู่มมม!!
พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดของทั้งคู่ ปะทุระเบิดออกมาราวบุปผาเพลิงเบ่งบาน!
“พวกเจ้าทั้งหมดรีบฆ่าสารเลวน้อยสองคนนั่นเสีย! วันนี้ต่อให้พวกเราถูกกำหนดให้ตายด้วยน้ำมือเจิ้งชิว แต่พวกเราจะลากสารเลวน้อยสองคนนั่นลงนรกไปด้วย!!”
หลังปะทุพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดเต็มพิกัดพร้อมสู้แลกชีวิต ชายชราชุดดำก็ไม่ลืมหันไปตะโกนสั่งการเหล่าโจรทั้ง 20 กว่าคนโดยรอบเสียงดัง!
เจิ้งชิวเองก็คิดไม่ถึงจริงๆว่าในเวลาแบบนี้ชายชราชุดดำยังจะออกคำสั่งฆ่าดังกล่าว ทำให้หน้ามันเปลี่ยนสีไปทันที
ถึงมันจะมั่นใจว่าฆ่าสองโจรขาวดำได้แน่ๆ แต่อย่างไรก็ต้องใช้เวลาบ้าง…
หากลูกน้องของสองโจรขาวดำไม่สนชีวิตตัวเองหมายฆ่าต้วนหลิงเทียนกับฉินอวี่ให้ได้จริงๆ เช่นนั้นทั้งสองหนุ่มที่มันพามาด้วยวันนี้ได้ตายแน่!
เพราะเท่าที่มันทราบ
