รังสีกระบี่นับพันก่อตัวร้อยเรียงเป็นค่ายกล มองไกลๆดั่งมีกระบี่แสงเล่มใหญ่เล่มหนึ่ง หอบหิ้วพลังสังหารอันน่าพรั่นพรึง แหวกฟ้าผ่าอากาศไปฉับไวสุดที่โจนคนไหนจะตั้งตัว ทั้งหมดเห็นเพียงประกายแสงวาบหนึ่งลัดฟ้ามาถึงหน้า ก่อนที่ทุกสิ่งทุกอย่างจะกลายเป็นมืดดำ…
ร่างโจรนับสิบที่โจนทะยานเข้ามา กลับกลายเป็นละอองโลหิตส่งกลิ่นคาวคลุ้งในชั่วพริบตา!
และในขณะเดียวกันกับที่ต้วนหลิงเทียนเข่นฆ่าโจรขอบเขตจินเซียนไป 13 คนนั้น…
ปงงงง!!
เสียงระเบิดหนึ่งดังขึ้น เป็นฉินอวี่ที่อยู่ข้างๆต้วนหลิงเทียน ได้รับบาดเจ็บจากกระบวนท่าโจมตีของจินเซียนที่เหลืออยู่ 11 คน…
และจินเซียนทั้ง 11 คนที่ว่าก็ยังซัดกระบวนท่าจู่โจมเข้าใส่ฉินอวี่มาอีกระรอก แสงพลังโถมมาประหนึ่งห่าพิรุณก็ว่า!
‘ข้าฉินอวี่วันนี้ต้องมาตายที่นี่งั้นหรือ!’
วินาทีนี้แววตาฉินอวี่ฉายแววสิ้นหวัง ทั้งเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม
มันยังมีอีกหลายสิ่งอย่างที่ต้องกระทำ…
ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ!
…
ทว่าในขณะที่ฉินอวี่กำลังสิ้นหวัง เสียงกระบี่ห่าหนึ่งพลันแว่วดังเข้าหูมาแตไกล
จากนั้นมันก็เห็นเพียงประกายแสงวาบผ่านหน้าไป
ปง! ปง! ปง! ปง! ปง!
…
และประกายแสงกระบี่ผ่านพ้นไปที่ใด ห่าพลังที่โถมถันเข้ามาทั้งหลายก็เป็นดั่งควันธูปต้องลมพายุ ถูกทำลายสลายหายไปหมดสิ้น!!
