“ทิศนั้น…เหมียวไหลเฟิ่ง…พาสามีของนางไปหาพี่ที่ค่ายกองทัพมังกรเงินหรือ?”
เหล่าผู้ที่ชมเรื่องราวนอกเหลา สามารถคาดเดาเรื่องนี้ได้ไม่ยาก
“กองทัพมังกรดำกับกองทัพมังกรเงินคราวนี้…ต้องหักกันแน่ๆ! แต่ก่อนอย่างดีก็มีแค่เรื่องทะเลาะวิวาทเล็กๆน้อยๆ ไม่เคยเกิดเรื่องราวใหญ่โตร้ายแรงถึงขนาดนี้มาก่อน!”
“ใช่ คราวนี้นับว่าเกิดเรื่องใหญ่แล้วจริงๆ!”
“แต่…ข้าไม่คิดเลยว่าแม่ทัพคนใหม่ของกองทัพมังกรดำจะร้ายกาจถึงขนาดนี้ มันทำเหมือนหยางกงผิงแม่ทัพของกองทัพมังกรเงินเป็นเพียงเด็กน้อย ทำลายแขนขาผู้อื่นยังลำบากเพียงยกมือ…”
“มิว่ามันจะร้ายกาจเพียงใด หรือยังจะร้ายกาจไปกว่าผู้บัญชาการกองทัพมังกรเงิน?”
“เป็นธรรมดาที่มันจะร้ายกาจไม่เท่าผู้บัญชาการกองทัพมังกรเงิน! หากมันร้ายกาจกว่าผู้บัญชาการกองทัพมังกรเงิน มันจะไปเป็นแม่ทัพของกองทัพมังกรดำทำอะไร?”
“คราวนี้ต้องรอดู…ว่าเฉินเฉวียนป้าจะปกป้องมันได้หรือไม่!”
“ข้าว่ายาก…คงไม่เป็นอะไรหากมันก่อเรื่องเล็กๆน้อยๆ แต่คราวนี้มันถึงขั้นทำลายแขนขาของน้องเขยเหมียวไหลหลง ผู้บัญชาการกองทัพมังกรเงิน!”
…
ผู้คนด้านนอกเหลายังคงสนทนากันอยู่พักใหญ่ค่อยแยกย้ายกันไป
และหลังจากที่ผู้คนนอกเหลาได้แยกย้ายกับไปแล้ว แต่ละคนก็นำเรื่องราวที่เกิดขึ้นในเหลาอาหารไหลเฟิ่งไปบอกเล่ากันปากต่อปาก สุดท้ายเรื่องนี้ก็แพร่สะพัดไปทั่วเมืองเฉวี่ยโยวราวพายุใต้ฝุ่น…
