‘จริงสิ ข้าเกือบลืมเรื่องนี้ไปแล้ว…จะอย่างไรมันก็ฆ่าจงกังได้ง่ายๆ นั่นพิสูจน์ให้รู้ว่าพลังฝีมือของมันไม่ได้อ่อนด้อยไปกว่าจินเซียนทั่วไป! อาศัยพลังฝีมือของมันคิดนั่งตำแหน่งแม่ทัพของกองทัพมังกรดำให้มั่นคงก็ไม่ใช่เรื่องยาก’
พอนึกถึงฉากเรื่องราวที่ชายตรงหน้าฆ่าจงกัง ไป่ฟูฉางของกองทัพมังกรเงินได้ง่ายดาย ไป่ฟูฉางวัยกลางคนก็เข้าใจได้ไม่ยาก
“เจ้าคือแม่ทัพคนใหม่ของกองทัพมังกรดำที่มาแทนหวงจี่ปิ่ง?”
‘หยางกงผิง’ แม่ทัพของกอทัพมังกรเงินที่นั่อยู่บนเก้าอี้ มองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาเย็นชา ถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่แทบจะเป็นการคาดคั้น
อย่างไรก็ตามได้ยินคำถามของอีกฝ่าย ต้วนหลิงเทียนเพียงเหลือบมองมันด้วยหางตาเล็กน้อยค่อยละสายตาออกจากมันไปมองถามทหารกองทัพมังกรดำใต้บังคับบัญชาว่า…
“พวกเจ้าเป็นอะไรหรือไม่…พวกมันได้แตะต้องพวกเจ้ารึเปล่า?”
หลังกล่าวถามจบคำสองตาต้วนหลิงเทียนก็ทอประกายเยียบเย็นเรืองขึ้นวูบหนึ่ง เสียงยังต่ำลง
“ท่านแม่ทัพพวกเราสบายดีขอรับ”
“พวกเราไม่เป็นไร ท่านแม่ทัพ!”
…
ทหารกองทัพมังกรดำใต้บัญชาต้วนหลิงเทียนทั้ง 9ส่ายหัวไปมาก่อนที่จะเริ่มเดินไปหยุดยืนอยู่ด้านหลังต้วนหลิงเทียนเหมือนถงเจิ้ง ค่อยมองจ้องไปยังแม่ทัพของกองทัพมังกรเงินด้วยสายตาราวกับมีสายฟ้าแลบลั่น
“ดี…ดี ดีมาก!”
