แต่ตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพนั้น จำต้องได้รับการอนุมัติเห็นชอบจากเจ้าเมืองเสียก่อน หาไม่แล้วไม่มีผู้ใดตั้งตัวขึ้นเป็นผู้บัญชาการกองทัพได้ด้วยตัวเอง จึงไม่มีใครสามารถมาช่วงชิงตำแหน่งผู้บัญชาการจากมันเพียงเพราะต้องการได้
“มาหาที่บ่มเพาะ”
ต้วนหลิงเทียนเบิกตาที่หดหยี กล่าวตอบออกไปตามตรง
แต่ต้นจนจบด้านเฉินเฉวียนป้าก็มองสบตาต้วนหลิงเทียนไม่วาง คล้ายกับพยายามมองหาอะไรบางอย่างในสายตาของต้วนหลิงเทียน…
อย่างไรก็ตามมันถูกลิขิตให้ต้องผิดหวัง
สายตาต้วนหลิงเทียนช่างสงบนิ่งประหนึ่งบ่อโบราณไร้ละรอก ไม่มีความผิดแปลกอะไร…
‘กองทัพมังกรดำของข้า ดูเหมือนจะเป็นแค่ทางผ่านของมัน…’
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เฉินเฉียนป้าก็คิดไม่ออกจริงๆว่าต้วนหลิงเทียนจะมีแผนร้ายอะไรกับกองทัพมังกรดำ สุดท้ายมันก็คร้านจะคิดวุ่นวาย เพียงมองต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง ก่อนจะเหินร่างออกจากหุบเขาเทพสงครามทันที
การจากไปของเฉินเฉวียนป้า ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นการตอบ ว่าจะเอาอย่างไรเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนพึ่งฆ่าเจี่ยนชิวผิงทิ้งไปเมื่อครู่…
ฆ่าก็ฆ่าไปเถอะ ไม่ผิด!
สำหรับผลลัพธ์ดังกล่าวเหล่าทหารของกอทัพมังกรดำทั้งหมดในหุบเขาเทพสงครามไม่มีใครแปลกใจ
เพราะถึงแม้ผู้บัญชาการของพวกมันจะยังไม่ได้ประมือกับต้วนหลิงเทียน
