ทำราวกับการโจมตีของเจี่ยนชิวผิงที่ฟาดออกไปอย่างน่ากลัวนั่น ไม่อยู่ในสายตาแม้แต่น้อย
“หืม?”
ในห้วงเวลาพริบตาดุจฟ้าแลบ เฉินเฉวียนป้าที่มองจ้องต้วนหลิงเทียนไม่วางตา พลันเห็นว่าแววตาของต้วนหลิงเทียนพลันเปลี่ยนไป ประกายเยียบเย็นเรืองสว่างออกมาวาบหนึ่ง!
และในห้วงเวลานี้ พลองอันควบแน่นขึ้นมาจากพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดของเจี่ยนชิวผิงที่ฟาดออกมาด้วยกระบวนท่าพลองทลายขุนเขาลำน้ำ ก็เจียนบรรลุถึงร่างต้วนหลิงเทียนเข้าไปทุกขณะ…
แต่พอมันอยู่ห่างจากร่างต้วนหลิงเทียนไม่ก้าว…
ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ!
…
ทันใดนั้นเสียงแหวกอากาศเสียดหูพลันปะทุขึ้นถี่ยิบ! ฟังแล้วประหนึ่งมีกระบี่นับพันกรีดฟ้าอย่างพร้อมเพรียง!!
และภายใต้สายตาของทุกคน ทั่วร่างของต้วนหลิงเทียนนั้นปรากฏรังสีกระบี่แผ่พุ่งออกมาพร่างพราว เรียกว่าราวกับรังสีกระบี่เหล่านี้มันพุ่งออกมาจากรูขุมขนต้วนหลิงเทียนก็ไม่ปาน มองไปอย่างต่ำก็นับพันเล่ม!!
ในขณะที่ทุกสายตาของผู้คนในหุบเขาเทพสงครามถูกประกายจากรังสีกระบี่ที่อุบัติขึ้นในฉับพลันของต้วนหลิงเทียนสะกดนั้น
ตูมมมมม!!
เสียงหนึ่งพลันระเบิดดังขึ้น! ฟังแล้วประหนึ่งมีผู้คนนำกลองศึกมาตีอยู่ข้างหูก็ไม่ปาน!!
ตูม! ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!
…
