“ด้วยพลังฝีมืออันน่าทึ่งนั่นของใต้เท้าแม่ทัพ อย่างน้อยๆก็ต้องสามารถลากถ่วงเจี่ยนชิวผิงให้ผลการประลองออกมาเป็นเสมอได้แน่นอน…เจี่ยนชิวผิงคิดเป็นแม่ทัพของพวกเรางั้นเหรอ ให้มันฝันไปเถอะ!”
“พลังฝีมือของใต้เท้าแม่ทัพ มิได้อ่อนด้อยกว่าเจี่ยนชิวผิงแน่นอน!”
…
สายตาของเหล่าทหารที่มองทอดลงบนร่างต้วนหลิงเทียนนั้นเต็มไปด้วยความเชื่อมั่น ไร้สั่นคลอน!
“แทนที่ข้าได้เมื่อไหร่…คิดจะสั่งสอนคนของข้างั้นเหรอ?”
เมื่อได้ยินวาจาที่ไป่ฟูฉางที่ตัวเองเคยซัดจนบาดเจ็บ ต้วนหลิงเทียนก็อึ้งไปครู่หนึ่ง พอหันไปมองเจี่ยนชิวผิงอีกครั้งในแววตาก็เย็นชาชวนให้หนาวเหน็บนัก!
“เจี่ยนชิวผิง!
ครู่ต่อมาร่างตวนหลิงเทียนก็กระพริบวาบคนคล้ายภูตผีไต่บันไดเมฆเหินขึ้นไปบนฟ้าสูงในชั่วพริบตา!
ขณะเดียวกันเมื่อเหลือบมองลงมายังร่างเจี่ยนชิวผิงอีกครั้งด้วยสายตาเยียบเย็น เขาก็เอ่ยคำออกมาด้วยน้ำเสียงน่ากลัว
“ข้าจะให้เวลาเจ้า 3 ลมหายใจ…เจ้าสามารถลงมือด้วยทุกสิ่งที่เจ้ามีได้เต็มที่”
“และหลังจากครบสามลมหายใจแล้ว หากข้าลงมือเอาชนะเจ้าไม่ได้ในกระบวนท่าเดียว…ตำแหน่งแม่ทัพของกองทัพมังกรดำ ข้าต้วนหลิงเทียนไม่คิดเป็น!”
เสียงกล่าวคำของต้วนหลิงเทียนรอบนี้ช่างเต็มไปด้วยความเย็นยะเยือกนัก บรรยากาศโดยรอบคล้ายเย็นลงหลายองศา พาลให้เหล่าทหารกองทัพมังกรดำทั้งหลายรู้สึกเสมือนเหมันตฤดูมาเยือน…
และหลังต้วนหลิงเทียนกล่าวจบคำ
