“แต่…หลังยอมแพ้และส่งมอบตำแหน่งแม่ทัพให้ฉินอวี่ มันกลับประกาศท้าทายแม่ทัพคนใหม่ของกองทัพมังกรดำเราอย่างแม่ทัพต้วนหลิงเทียนออกมาทันที…หรือเรื่องยอมแพ้โดยไม่ต้องสู้กับการท้าทายครั้งนี้จะเกี่ยวพันกัน?”
“อาจเป็นได้! บางทีเจี่ยนชิวผิงคิดเก็บแรงเอาไว้สู้กับต้วนหลิงเทียนในสภาพสมบูรณ์พร้อม…เพราะสุดท้ายแล้วถึงแม้จะรู้แต่แรกว่าอย่างไรก็ต้องพ่ายแพ้ฉินอวี่ แต่หากต่อสู้กันจริงๆไหนเลยจะไม่บาดเจ็บได้”
“ฟังที่เจ้าพูดแล้ว…ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นจริงๆ”
“เช่นนั้นพูดไป…นับว่าการลงมือครั้งนี้ของเจี่ยนชิวผิงก็ฉลาดยิ่ง ไม่เพียงแต่จะรักษาสภาพร่างกายไม่ต้องไปสิ้นเปลืองเรี่ยวแรง ยังสามารถท้าต้วนหลิงเทียนชิงตำแหน่งแม่ทัพได้ทันที!”
“ชิงตำแหน่งแม่ทัพได้ทันที? กล้าวเช่นนี้หมายความว่าอะไร? หรือจะบอกว่าพลังฝีมือต้วนหลิงเทียนสู้เจี่ยนชิวผิงไม่ได้เลย? ถึงจะต้องสู้กันจริงๆ แต่เจี่ยนชิวผิงก็ไม่ใช่ไม่มีโอกาสแพ้มิใช่หรือไร?”
“พอดีข้าได้ยินมาว่า…ต้วนหลิงเทียน แม่ทัพคนใหม่ของพวกเรายังมีพลังฝึกปรือแค่เซียนอมตะสรรค์จันทร์ม่วงเท่านั้น คงยากจะเทียบกับเจี่ยนชิวผิงได้!”
“หืม? ทำไมที่เจ้าได้ยินมา มันต่างจากข้าเล่า?”
…
ฟังที่เหล่าทหารของกองทัพมังกรดำคุยกันแล้ว ดูเหมือนตอนนี้เสียงจะแตกออกเป็น 2 เสียง
