หลังกล่าวจบคำ ต้วนหลิงเทียนที่รีบร้อนอยากกลับไปยังกระโจมแม่ทัพเพื่อบ่มเพาะฝึกฝนเต็มทน ก็หายตัวไปต่อหน้าต่อตาเหล่าทหารใต้บัญชาที่กำลังคุกเข่าทันที
ความเร็วยังสูงจนคนเสมือนอันตรธานหายไปในความว่างเปล่า!
จนเมื่อต้วนหลิงเทียนจากไปสักพัก เหล่าทหารทั้งหลายจึงค่อยลุกขึ้นจากการคุกเข่า…
ใบหน้าของพวกมันส่วนใหญ่ยังฉายชัดถึงความหวาดกลัว!
“ครานี้พวกเราล้วนถูกแม่ทัพเจี่ยนชิวผิงปั่นหัวเข้าให้แล้วจริงๆ…ให้ตายเถอะ! พลังฝีมือของท่านแม่ทัพคนใหม่ของพวกเรา…ถึงแม้จะเทียบกับเจี่ยนชิวผิงก็มีแต่จะแข็งแกร่งกว่าเท่านั้นไม่มีอ่อนด้อยกว่าแน่นอน!”
ไป่ฟูฉางที่ถูกซัดจนบาดเจ็บค่อยๆกล่าวออกมาอย่างยากลำบาก สีหน้ายังหาดผวาไม่หาย
ถึงแม้มันจะถูกต้วนหลิงเทียนซัดจนบาดเจ็บ
แต่มันไม่คิดถือโทษโกรธต้วนหลิงเทียนแม้แต่น้อย
ต้วนหลิงเทียนในฐานะที่เป็นผู้บังคับบัญชาของมัน แต่มันกลับกล้าดูหมิ่นอย่างไม่ไว้หน้า! จึงถือว่าต้วนหลิงเทียนมีเมตตามากแล้วที่ไม่ฆ่ามันทิ้ง!!
และหากไม่ใช่เพราะเจี่ยนชิวผิงจงใจกล่าววาจาปลุกปั่น ต่อให้มันจะมีความกล้ามากกว่านี้ร้อยเท่า มันก็ไม่กล้าทำตัวถือดีหยิ่งผยองต่อหน้าแม่ทัพคนใหม่เช่นนี้!
ส่วนอีกด้านนั้น…
หลังจากที่ต้วนหลิงเทียนเหินกลับมายังกระโจมของตัวเอง เขาก็ขึ้นไปนั่งขัดสมาธิบยเตียงหยิบหินอมตะออกมาเตรียมบ่มเพาะพลังทันที
การบ่มเพาะพลังบนระนาบเทวโลก ก็ไม่ได้แตกต่างจากระนาบโลกียะมากนัก
