ด้วยเหตุนี้โทสะในใจของมันจึงลดลงครึ่งหนึ่ง
อย่างไรก็ตามสิ่งที่มันคิดไม่ถึงก็คือ…
ฉินอวี่ไม่คิดจะทำตามคำชี้นำของมัน!
“เรื่องนั้นไม่จำเป็น”
ฉินอวี่เหลือบมองไปยังเจี่ยนชิวผิงด้วยสายตาสงบ กล่าวออกเสียงเบา “แม่ทัพ…ข้าไม่คิดไปอยู่ในที่ๆข้าไม่คุ้นเคย…ข้าคิดว่าการเป็นแม่ทัพของเหล่าพี่น้องในอดีตย่อมดีกว่า”
“เช่นนั้น ข้าจึงคิดที่จะท้าทายท่านเหมือนเดิม…”
น้ำเสียงท้ายประโยคของฉินอวี่ยามกล่าว ยังหนักแน่นนัก!
และในขณะที่ทุกสายตาของทหารกองทัพมังกรดำโดยรอบจับจ้องไปยังเจี่ยนชิวผิง รอให้เจี่ยนชิวผิงรับคำท้าและทำการประมือกับฉินอวี่…
กลับเกิดเรื่องที่พวกมันไม่คิดไม่ฝันขึ้น…!
“ดี! ดี! ดีมาก!!”
เป็นเจี่ยนชิวผิงมองฉินอวี่ด้วยสายตาเยียบเย็น กล่าวออกเสียงเข้มว่า “ในเมื่อเจ้าอยากชิงตำแหน่งแม่ทัพของข้านัก… เห็นแก่ความตั้งใจอันดีที่อยากดูแลทหารใต้บังคับบัญชาของข้าต่อ เช่นนั้นจากนี้ไปเจ้าก็ดำรงตำแหน่งแม่ทัพแทนข้าเถอะ!”
ทันทีที่เจี่ยนชิวผิงกล่าวประโยคนี้ออกมา ฉินอวี่ก็อดอึ้งไปไม่ได้
เพราะเท่าที่มันรู้…
ถึงเจี่ยนชิวผิงจะรู้ดีว่าตอนนี้ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน แต่ด้วยความถือดีของเจี่ยนชิวผิง จะให้ยอมแพ้โดยไม่ต้องสู้แบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย!
อย่างไรก็ตาม…ตอนนี้เจี่ยนชิวผิงกลับยอมแพ้โดยไม่สู้แล้วจริงๆ!
