‘แต่อาจมีแม่ทัพบางคนที่เห็นข้าเป็นหนามยอกอกเมื่อข้ารับตำแหน่งแม่ทัพ? เพราะพวกมันหวังให้ไป่ฟูฉางใต้บัญชามาเสียบตำแหน่งแม่ทัพที่ว่าง แทนการท้าประลองกับพวกมัน?’
‘หากข้าถูกท้าแล้วแพ้…ข้าก็จะกลายเป็นไป่ฟูฉางแทน?’
‘และ…ถึงข้าจะกลายเป็นไป่ฟูฉาง ถ้าถูกสือฟูฉางท้าทายและแพ้อีก สุดท้ายข้าก็จะกลายเป็นสือฟูฉาง?’
‘ซ้ำร้ายถ้าถูกพลทหารท้าแล้วแพ้ขึ้นมา ข้าก็จะกลายเป็นพลทหารเท่านั้น?’
เรื่องทั้งหมด ต้วนหลิงเทียนได้รับทราบจากสือฟูฉางที่พามาส่งจนหมด
“ถึงแม้…เรื่องที่เจ้าบอกจะไม่ได้จำเป็นสำหรับข้าสักเท่าไหร่ แต่ก็ขอบคุณเจ้าที่อุตส่ากล่าวบอก”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้าให้สือฟูฉางแห่งทัพมังกรดำเบาๆเพื่อขอบคุณ
“ใต้เท้าเกรงใจไปแล้ว”
สือฟูฉางของกองทัพมังกรดำยิ้มตอบ
“เป็นเจ้าหรือ…ที่หาป้ายของแม่ทัพหวงจี่ปิ่งเจอ?”
ทันใดนั้นเอง ต้วนหลิงเทียนก็ได้ยินเสียงหนึ่งดัมาแต่ไกล และน้ำเสียงยังเต็มไปด้วยความยโสถือดีนัก
ทำราวกับมันกำลังพูดกับคนที่มีฐานะต้อยต่ำกว่า
จากนั้นไม่นานนัก ในสายตาต้วนหลิงเทียนก็แลเห็นร่าง 2 ร่างปรากฏขึ้น
ชายที่อยู่ด้านหลังก็คือไป่ฟูฉางชราที่จากไปก่อนหน้า ตอนนี้มันกำลังเหินร่างติดตามชายวัยกลางคนในชุดเกราะสีดำด้วยความเคารพ
ส่วนชายวัยกลางคนที่เหินนำมานั้น แม้หน้าตาจะแลดูธรรมดา แต่ลักษณะท่าทางทำราวกับไม่เห็นหัวผู้อื่น ประหนึ่งตัวมันอยู่เหนือผู้คน สายตามองแคลนทุกสิ่ง
‘แม่ทัพ ของกองทัพมังกรดำ?’
